Eutopia

Software Freedom Day 2009 (15/09/2009)

Η Ένωση Ελλήνων Χρηστών & Φίλων Linux Ελλάδος (Hellug), η κοινότητα Linux της Θεσσαλονίκης (Thelug), της Λάρισας (LinuxTeam) και των Χανίων (Chania-Lug), σας προσκαλούν αυτό το Σάββατο (19/09) να γιορτάσουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού.

Δράσεις θα πραγματοποιηθούν στις εξής πόλεις:
- Αθήνα: Πύλη Πολυτεχνείου (Στουρνάρα) απ' τις 11.00
- Θεσσαλονίκη (Λευκός Πύργος) απ' τις 12.00
- Λάρισα (Κεντρική Πλατεία) απ' τις 11.00
- Χανιά (Πλατεία Δημοτικής Αγοράς) απ' τις 17.00

Στα πλαίσια των δράσεων αυτών, θα μοιραστεί υλικό απ' τις αγαπημένες σας διανομές, ενημερωτικό υλικό, καθώς και opendiscs (ελεύθερο λογισμικό για τον κόσμο των κλειστών λειτουργικών συστημάτων). Το υλικό αυτό διατίθεται απ' την Εταιρία ΕΛ/ΛΑΚ, την Canonical μέσω της κοινότητας ubuntu-gr, καθώς κι απ' το προσωπικό μεράκι των διοργανωτών.

Σας περιμένουμε όλους εκεί!

---

---

Τα αναμνησιακά τραγουδάκια, απαραίτητα:

Join us now and share the software;
You'll be free, hackers, you'll be free.
x2

Hoarders may get piles of money,
That is true, hackers, that is true.
But they cannot help their neighbors;
That's not good, hackers, that's not good.

When we have enough free software
At our call, hackers, at our call,
We'll throw out those dirty licenses
Ever more, hackers, ever more.

Join us now and share the software;
You'll be free, hackers, you'll be free.
x2

src: #1, #2, Facebook

Αλγόριθμοι Αναζήτησης TN

Στόχος της αναζήτησης είναι να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα που αναπαριστούνται με γράφους ή δέντρα. Για να επιλύσει ένας ευφυής πράκτορας ένα πρόβλημα πρέπει να είναι καλά ορισμένο. Αρκεί ο πράκτορας να γνωρίζει:

• την αρχική κατάσταση στην οποία βρίσκεται

• όλες τις δυνατές ενέργειες που έχει στη διάθεσή του. Δηλαδή να υπάρχει μία συνάρτηση διαδόχων (successor function), η οποία να αντιστοιχεί κάθε δυνατή ενέργεια σε κάποια διάδοχή κατάσταση.

  • (Λέμε ότι η αρχική κατάσταση και η συνάρτηση διαδόχψν ορίζουν το χώρο των καταστάσεων (state space) - το σύνολο δηλαδή των καταστάσεων που είναι προσπελάσιμες από την αρχική κατάσταση)

• τον στόχο του. Δηλαδή να υπάρχει ένας έλεγχος στόχου (goal test) ώστε ο πράκτορας να γνωρίζει αν βρίσκεται στην επιθυμητή κατάσταση (π.χ. στο σκάκι επιθυμητή κατάσταση είναι το "ματ" στο βασιλιά του αντιπάλου)

• μια συνάρτηση κόστους διαδρομής (path cost), που αποδίδει ένα αριθμητικό κόστος στην κάθε διαδρομή που ακολουθείται (ή που αξιολογεί την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο πράκτορας).

Οι αλγόριθμοι που παρουσιάζονται είναι χωρισμένοι σε δύο κατηγορίες:

• Αλγόριθμοι απληροφόρητης (ή τυφλής) αναζήτησης, στους οποίους ένας πράκτορας γνωρίζει τα βασικά που αναφέραμε παραπάνω. Δηλαδή, συνοπτικά, δουλειά του πράκτορα είναι να εξετάζει αν μια κατάσταση είναι ο στόχος ή όχι

• Αλγόριθμοι πληροφοριμένης (ή ευρεστική) αναζήτησης, στους οποίους ο πράκτορας έχει γνώση πόσο κοντά είναι στον στόχο του. Ο πράκτορας, δηλαδή, αξιολογεί την κάθε κατάσταση και ακολουθεί ενέργειες που πιστεύει ότι θα τον φέρουν ακόμη πλησιέστερα στον στόχο του. 

Uninformed (or Blind) Search Algorithms

Γενικά, τα προβλήματα με εκθετική πολυπλοκότητα αναζήτησης δεν μπορούν να επιλύονται με μεθόδους χωρίς πληροφόρηση, με εξαίρεση τα μικρότερα στιγμιότυπά τους.

Breadth-first search (BFS)

Επεκτείνεται πρώτα ο κόμβος-ρίζα (αρχική κατάσταση) και εξετάζονται όλα τα παιδιά του, μετά εξετάζονται οι διάδοχοι όλων διαδόχων κ.ο.κ. Δηλαδή εξετάζουμε πρώτα όλους τους κόμβους (καταστάσεις) του πρώτου επιπέδου, του δεύτερου κ.ο.κ. Αλλιώς, επεκτείνονται όλοι οι κόμβοι που βρίσκονται σε ένα δεδομένο βάθος, πριν επεκταθούν οι κόμβοι του επόμενου επιπέδου.

Χρονική και Χωρική πολυπλοκότητα: O(b^d+1) με b: παράγοντας διακλάδωσης, d: βάθος

[wiki] [applet]

Uniform-cost search

Ξεκινώντας από τον κόμβο-ρίζα, επεκτείνεται κάθε φορά ο κόμβος με το μικρότερο κόστος διαδρομής. Αν τα κόστη κάθε διαδρομής είναι ίσα, η αναζήτηση ομοιόμορφου κόστους ταυτίζεται με την BFS. Ο αλγόριθμος, με την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν ενέργειες διαδοχής με μηδενικό κόστος (κάτι που θα τον παγίδευε σε μια κατάσταση), είναι πλήρης και επειδή εξετάζει τους κόμβους με σειρά αυξανόμενου κόστους διαδρομής είναι και βέλτιστος. Επειδή, ο αλγόριθμος λαμβάνει υπόψιν του μόνο τα κόστη των διαδρομών είναι δύσκολο να υπολογίσουμε την πολυπλοκότητά του συναρτήσει του βάθους (d)

Χωρική και Χρονική πολυπλοκότητα: O(b^1+[C*/ε]) με C*: κόστος της βέλτιστης λύσης και ε: ελάχιστο κόστος ενέργειας. Αυτό μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο του BFS σε πολύ μεγάλα δέντρα και όταν ακολουθούνται μικρές διαδρομές/βήματα.

[wiki]

Depth-first search (DFS)

Ίσως ο πιο δημοφιλής αλγόριθμος τυφλής αναζήτησης, κυρίως λόγω των πολλών και χρήσιμων παραλλαγών του. Ξεκινώντας από την ρίζα επεκτείνεται πάντα ο βαθύτερος κόμβος. Όταν ο κόμβος δεν έχει διαδόχους, τότε η αναζήτηση "υποχωρεί" στον αμέσως ρηχότερο κόμβo. Η εικόνα δείχνει τους κόμβους με σειρά επίσκεψης. Ο αλγόριθμος είναι μη πλήρης (γιατί μπορεί να παγιδευτεί σε άπειρα κλαδιά) και μη βέλτιστος (γιατί μπορεί να μη βρει εναλλακτική λύση σε μικρότερο βάθος)

Χρονική πολυπλοκότητα: O(b^m) με m: μέγιστο βάθος
Χωρική πολυπλοκότητα: Ο(bm), γιατί αποθηκεύει μόνο το μονοπάτι από την ρίζα μέχρι το φύλλο και τους αδερφούς κόμβους που δεν έχουν επεκταθεί. Μόλις τελειώνει με την εξέταση κόμβων, τους αφαιρεί από τη μνήμη. Γίνεται Ο(m), όταν χρησιμοποιηθεί η παραλλαγή με backtracking, στην οποία δεν παράγονται οι αδερφοί κόμβοι στη μνήμη (δλδ. παράγεται ένας διάδοχος κάθε φορά κι όχι όλοι).

παραλλαγή: Depth-limited search [wiki]. Ο αλγόριθμος κάνει ό,τι και ο DFS απλά φτάνει σε μέγιστο βάθος l, στο οποίο σταματάει την κατά βάθος επέκταση (ακόμα κι αν υπάρχουν ανεξερεύνητοι κόμβοι σε μεγαλύτερο βάθος). 

[wiki]

Iterative deepening depth-first search (IDDFS or IDS)

Η αναζήτηση επαναληπτικής εκβάθυνσης συνδυάζει τα πλεονεκτήματα του DFS (δλδ. λογικές απαιτήσεις μνήμης) και του BFS (δλδ. πλήρης όταν ο παράγοντας διακλάδωσης είναι πεπερασμένος και βέλτιστος). Αυτό που κάνει είναι να εκτελέσει επαναληπτικά τον Depth-limited search με αυξανόμενο βάθος σε κάθε επανάληψη.

Μπορεί να φαίνεται σπάταλη στρατηγική, αλλά δεδομένου ότι ο παράγονρας διακλάδωσης (b) είναι σταθερός -άρα οι περισσότεροι κόμβοι βρίσκονται χαμηλά στο δέντρο- δεχόμαστε να κάνουμε το tradeoff για την απόκτηση των πλεονεκτημάτων του BFS.

Γενικά, ο IDS είναι η προτιμότερη μέθοδος απληροφόρητης αναζήτησης όταν ο χώρος αναζήτησης είναι μεγάλος και το βάθος της λύσης άγνωστο!

Χρονική πολυπλοκότητα: O(b^d), η ίδια με τον DFS (παρά τις επαναλήψεις)
Χωρική πολυπλοκότητα: Ο(bd), όπου d το βάθος της βέλτιστης λύσης!

[wiki]

***Οι παραπάνω αλγόριθμοι βελτιώνουν την ταχύτητά τους, χρησιμοποιώντας κλειστό σύνολο***
***Οι αλγόριθμοι που ξεχνούν την ιστορία τους, είναι καταδικσμένοι να την επαναλάβουν  [:P] ***

Bidirectional search

Η αμφίδρομη αναζήτηση εκτελεί δύο ταυτόχρονες αναζητήσεις από την αρχική κατάσταση προς τον στόχο και την αντίστροφη. Αυτό γίνεται γιατί η χρονική πολυπλοκότητα από O(b^d) είναι σαφώς μεγαλύτερη του Ο(2b^d/2). Ενώ και η χωρική πολυπλοκότητα είναι ίδια Ο(2b^d/2). Αν και οι δύο αναζητήσεις είναι BFS τότε η BS είναι επίσης πλήρης και βέλτιστη. Η BS όμως δεν είναι πάντα εφαρμόσιμη καθώς σε πολλά προβλήματα δεν μπορούμε να "τρέξουμε" αποδοτικά την προς τα πίσω αναζήτηση

[wiki]

Informed Search Algorithms

Στους αλγορίθμους της πληροφορημένης αναζήτησης, πέρα από τις πληροφορίες από τον ορισμό του προβλήματος, ο πράκτορας χρησιμοποιεί μια συνάρτηση αξιολόγησης (evaluation function) για να υπολογίσει πόσο καλή είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Οι αλγόριθμοι που ακολουθούν χρησιμοποιούν ειδικές συναρτήσεις αξιολόγησης, τις ευρετικές συναρτήσεις (heuristic function). Έστω, h(n) = εκτιμώμενο κόστος φθηνότερης διαδρομής από τον κόμβο n σε έναν κόμβο στόχου. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ευρετικές συναρτήσεις και η ανακάλυψη ευρετικών συναρτήσεων είναι μία από τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ερευνητές της TN.

Best-first search

Ο αλγόριθμος αυτός επεκτείνει κάθε φορά τον κόμβο που είναι πιο κοντά στο στόχο, με το σκεπτικό ότι είναι πιο πιθανό να βρει γρηγορότερα λύση. Έτσι σε κάθε κόμβο αναδιατάσσει τους κόμβους που υπάρχουν στο μέτωπό του έτσι ώστε αυτοί που αναπαριστούν καλύτερες καταστάσεις να βρίσκονται στην αρχή. Χρησιμοποιεί την ευρετική συνάρτηση που είπαμε πριν, αλλά ανάλογα το πρόβλημα μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικές ευρετικές (π.χ. ευκλείδεια απόσταση, απόσταση Manhattan, κτλ.). Είναι μη πλήρης (γιατί μπορεί να μπλεχτεί σε κλαδιά) και μη βέλτιστος (γιατί η ευρετική μπορεί να κάνει λάθος).

Χρονική και Χωρική πολυπλοκότητα: O(b^m). Στην πράξη με μια καλή ευρετική μειώνεται πολύ ο χώρος και ο χρόνος που απαιτείται για λύση.

Για καλύτερη συμπεριφορά χρησιμοποιείται η παραλλαγή με το κλειστό σύνολο

[wiki] [ai.autonomy.net] [wikibooks]

A* search

Ο Α* στοχεύει στην ελαχιστοποίηση του ολικού εκτιμώμενου κόστους λύσης. O A* αξιολογεί τους κόμβους με την ακόλουθη συνάρτηση:

f(n) = g(n) + h(n), όπου g(n) είναι το (πραγματικό) κόστος μετάβασης στον κόμβο n και h(n), όπως είπαμε προηγουμένως, το εκτιμώμενο κόστος από τον κόμβο n στο στόχο.

Ο αλγόριθμος είναι πλήρης (αν ο παράγοντας διακλάδωσης είναι πεπερασμένος) και βέλτιστος αν η ευρετική είναι αποδεκτή. (Αποδεκτή είναι μια ευρετική, όταν σε κόμβο n δείχνει μικρότερο ή ίσο εκτιμώμενο κόστος από το πραγματικό κόστος της μετάβασης από τον n στο στόχο)

Η πολυπλοκότητα είναι όπως στον BestFS, αλλά στην πράξη μικρότερη. Ο  A* είναι ένας από τους περισσότερο χρησιμοποιούμενους αλγορίθμους στην αναζήτηση με πληροφόρηση. Ο αλγόριθμος βελτιώνει την απόδοσή του με ευρετικές που είναι και συνεπείς και αποδεκτές, ενώ επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και κλειστό σύνολο για την αποφυγή επαναλήψεων.

 [wiki]

bonus: Ένα βίντεο της συμμετοχής του Robin Baumgarten στο ΑΙ Mario Competition 2009, που χρησιμοποιεί -μεταξύ άλλων τον Α*

Local Search Algorithms

Οι προηγούμενοι αλγόριθμοι είναι σχεδιασμένοι να εξερευνούν τους χώρους αναζήτησης συστηματικά. Οι αλγόριθμοι τοπικής αναζήτης όμως δεν ενδιαφέρονται για τις διαδρομές. Λειτουργούν χρησιμοποιώντας μια τρέχουσα κατάσταση και μετακινούνται σε γειτονικές καταστάσεις προσπαθώντας να φτάσουν στην τελική κατάσταση-στόχος. Χρησιμοποιούν λίγη μνήμη (συνήθως σταθερή) και μπορούν να βρίσκουν λύσεις σε πολύ μεγάλους ή και άπειρους (συνεχείς) χώρους, για τους οποίους οι παραπάνω αλγόριθμοι είναι ακατάλληλοι.

Hill Climbing (HC)

Ο αλγόριθμος επεκτείνει τα παιδιά της αρχικής (ή τρέχουσας) κατάστασης και αν κάποιο από αυτά έχει μεγαλύτερη αξία τότε μεταβαίνει εκεί και επαναλαμβάνει τη διαδικασία, αλλιώς επιστρέφει την τρέχουσα κατάσταση.Ο αλγόριθμος είναι πολύ οικονομικός σε χρόνο και μνήμη, αλλά παγιδεύεται εύκολα σε τοπικό μέγιστο ή σε οροπέδιο (φυσικά είναι μη πλήρης).

Για την αποφυγή των τοπικών μέγιστων και των οροπεδίων υπάρχουν πολλές παραλλαγές του αλγορίθμου:

• HC με πλάγια βήματα. Δηλαδή ο πράκτορας κάνει έναν αριθμό πεπερασμένων βημάτων προς κάποια κατεύθυνση ώστε να ξεφύγει από κάποιο εμπόδιο.

• HC με πρώτη επιλογή. Ο αλγόριθμος προχωράει στην πρώτη κατάσταση που είναι καλύτερη από την τρέχουσα, ακόμα κι αν αυτή δεν είναι η καλύτερη από όλα τα παιδιά. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται ο "ορειβάτης" να ανεβαίνει με μεγάλη κλήση (που μπορεί να τον παγιδέψει)

• HC με τυχαίες επανεκκινήσεις. Σε πολλούς greedy και τυχαιοποιημένους αλγορίθμους είναι προτιμότερο να γίνονται επανεκκινήσεις. Οι πιθανότητες επιτυχίας της κατάστασης στόχου από p στη μία επανεκκίνηση γίνονται n*p, με n επανεκκινήσεις.

• Στοχαστικός HC, ο οποίος διαλέγει την επόμενη κατάσταση στην τύχη, με συντελεστή ανάλογο της αξίας του κάθε παιδιού.

Συγκριτικά, ο HC στο πρόβλημα των 8 βασιλισσών επιτυγχάνει στο 14% των στιγμιοτύπων του προβλήματος με 4 βήματα, ενώ τις υπόλοιπες παγιδεύεται. Ο HC με 100 πλάγια βήματα πετυχαίνει στο 94% με μ.ο. 21 βήματα, ενώ ο HC με επανεκκινήσεις (τελείωνει όταν βρει λύση), κάνει μ.ο. 22 βήματα και είναι ο προτιμώτερος αφού πάντα μας βρίσκει λύση.

 [wiki] [HC site] [simulation]

Simulated Annealing

Ο αλγόριθμος προσομοιωμένης ανόπτησης (wtf? *) χρησιμοποιεί "κατηφορικές" κινήσεις και επιλέγει μετάβαση μεταξύ τυχαίων γειτόνων. Αν η κίνηση βελτιώνει την κατάσταση τότε γίνεται αποδεκτή, αλλιώς γίνεται αποδεκτή με πιθανότητα exp(ΔE/T). Όπου ΔΕ είναι η διαφορά της τρέχουσας κατάστασης από την νέα και Τ είναι ένας μετρητής που μειώνεται με κάποιο ρυθμό. Έτσι "κακές" ή κατηφορικές κινήσεις ενδέχεται να γίνουν αποδεκτές στην αρχή, αλλά όχι προς το τέλος. Αν το Τ μειώνεται με αργό ρυθμό ο αλγόριθμος φτάνει στη βέλτιση λύση με πιθανότητα σχεδόν 1.

*Ανόπτηση στη μεταλλουργεία είναι η διαδικασία στην οποία θερμαίνεται ένα μέταλο σε υψηλή θερμοκρασία ώστε να του δωθεί μορφή και μετά ψύχεται βαθμιαία ώστε το υλικό να καταλήξει σε κρυσταλλική κατάσταση χαμηλής ενέργειας (δλδ. γίνεται πολύ πιο άκαμπτο). Το ρόλο της θερμοκρασίας που πέφτει σταθερά κάνει το Τ στον αλγόριθμο.

[wiki] [applet with diffirent algorithms] [image evolution]

Beam search

Ο αλγόριθμος τοπικής ακτινικής αναζήτησης ξεκινά με k τυχαιοποιημένες καταστάσεις και παράγει σε κάθε επανάληψη τους διαδόχους τους. Στη συνέχεια κρατάει τις k καλύτερες καταστάσεις και επαναλαμβάνει. Αν και φαίνεται για έναν αλγόριθμο που απλά κάνει k επανεκκινήσεις, στην πραγματικότητα μεταβιβάζει χρήσιμες πληροφορίες μεταξύ των k παράλληλων νημάτων αναζήτησης. Μπορεί να μετατραπεί και αυτός ο αλγόριθμος σε στοχαστικό, διαλέγοντας τους k διαδόχους με κάποια τυχαιότητα.

[wiki]

Genetic Algorithm

Ο Γενετικός αλγόριθμος είναι μια παραλλαγή του στοχαστικού αλγόριθμου ακτινικής αναζήτησης, με τη διαφορά της συμμετοχής δύο γονικών καταστάσεων και όχι μιας μεμονωμένης κατάστασης. Η διαδικασία της λειτουργίας του αλγορίθμου είναι εμπνευσμένη από την γενετική. Στην αρχή διαλέγονται k καταστάσεις-"χρωμοσώματα" που ονομάζονται "πληθυσμός". Κάθε κατάσταση συμβολίζεται με μία γραμματοσειρά, ανάλογα με τις ανάγκες του προβλήματος (π.χ. για το πρόβλημα των 8 βασιλισσών, αρκεί ένα string με 8 ψηφία τα οποία αντιστοιχούν την κάθε βασίλισσα σε κάθε στήλη). Με τη χρήση μια συνάρτησης καταλληλότητας (fitness function), επιλέγονται τα χρωμοσώματα και διασταυρώνονται. Μιμούμενοι τη φυσική διασταύρωση των γονιδίων, στα νέα χρωμοσώματα γίνονται μεταλλάξεις, οι οποίες φροντίζουν για την ποικιλότητα του νέου πληθυσμού.

[wiki] [GA tutorials]

 ---

Θέματα που δεν πρόλαβα να αναπτύξω:

[Παιχνίδια αντιπαλότητας: Minimax | Alpha-Beta pruning I II | Negascout | Chess Tree Search ]

[ ID3 | String searching I II | Tabu search I II | Selection Algorithm ]

---

Ένα πολύ καλό applet

---

Δείτε και την βιβλιοθήκη αλγορίθμων αναζήτησης από τον solidus

Ο ιστορικός ρόλος και η εξέλιξη του Πανεπιστημίου

...από τον homo universalis στον homo economicus.

Το Πανεπιστήμιο ως θεσμός δε συνδέθηκε ποτέ ολοκληρωτικά με τα συμφέροντα μιας κυρίαρχης κοινωνικής τάξης. Η γέννησή του, τα απελευθερωτικά χαρακτηριστικά που -κατά καιρούς- εξέφρασε, αλλά και το πεδίο δραστηριοποίησής του (ανθρώπινη γνώση), αποτελούν πειστήρια της ανατρεπτικής και ριζοσπαστικής σκέψης που αναπτύχθηκε στα πλαίσια της πανεπιστημιακής κοινότητας. Σκοπός αυτού του κειμένου είναι μία εισαγωγική ματιά στον ιστορικό ρόλο και την εξέλιξη του πανεπιστημίου.

Αν πρέπει να εντοπίσουμε κάπου την απαρχή της συστηματικής εκπαίδευσης θα επιλέγαμε την ακαδημία του Πλάτωνα (385 π.Χ), ως αποτέλεσμα της πρώτης –ιστορικά- κοινωνίας, που ήρθε σε ρήξη με την ετερονομία[1]. Ο όρος «ακαδημία», χρησιμοποιήθηκε επίσης για την αναφορά σε εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Κίνα, την Ινδία και την Περσία, που λειτούργησαν μέχρι το διάστημα του 9ου ή 10ου αι. μ.Χ. προοικονομώντας την εμφάνιση των πανεπιστημίων.

Το «πανεπιστήμιο» κατά τους προμεσαιωνικούς χρόνους διακρίνεται σε δύο τύπους ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης: το ίδρυμα με ακαδημαϊκές βαθμίδες (Al Karaouine – Ισλαμικά ιδρύματα) και την κοινότητα διδασκάλων και μαθητών [universitas magistrorum et scholarium](Κωνσταντινούπολη, Salerno – ελεγχόμενα κυρίως από την Εκκλησία). Ωστόσο το μεσαιωνικό πανεπιστήμιο παίρνει τα βασικά χαρακτηριστικά του -συνδυάζοντας τους παραπάνω τύπους- μετά την ίδρυση του πανεπιστημίου της Μπολόνια (1088) και των πανεπιστημίων της κεντρικής Ευρώπης και της Αγγλίας στους επόμενους δύο αιώνες.

Η συντεχνιακή δόμηση του μεσαιωνικού κοινωνικού ιστού κάνει εμφανή την ανάγκη της καθολικής μόρφωσης, την ικανοποίηση της οποίας επωμίζεται η universitas. Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι το πανεπιστήμιο δεν ήταν αυτονομημένο από τη μεσαιωνική κοινωνία. Αντίθετα, νοούνταν κυρίως σαν μια συλλογικότητα η οποία επηρεαζόταν από αυτή και την ανατροφοδοτούσε. Μέσα από αυτή την πολύπλοκη κοινωνική σχέση-συνθήκη αναδύθηκε ξανά το πρόταγμα της κοινωνικής και της ατομικής αυτονομίας. Έτσι η –εκ νέου- ανακάλυψη του ρωμαϊκού δικαίου, του Αριστοτέλη, της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη διεκδίκηση της ελευθερίας των πόλεων και στην εμφάνιση του κινημάτων του αναγεννησιακού ουμανισμού, της μεταρρύθμισης και τελικά του διαφωτισμού.

Αξίζει να επισημανθεί η διαρκής πάλη μεταξύ του ελευθεριακού πνεύματος και του σκοταδισμού, η οποία πρωταγωνίστησε μέχρι τον 18^ο αιώνα. Σε όλο αυτό το διάστημα η πανεπιστημιακή κοινότητα και το συλλογικό φαντασιακό, το οποίο εκπροσωπούσε, βρισκόταν σε διαρκή σύγκρουση με την θεσμισμένη εξουσία. Πιο συγκεκριμένα η ανάδειξη του homo universalis, του αυτεξούσιου, της κριτικής σκέψης για την αποκατάσταση της ύλης και του φιλοσοφικού στοχασμού, αντιστεκόταν στην παπική, εκκλησιαστική ή αυτοκρατορική εξουσία. Από τις οδομαχίες του Παρισιού του 1229 για την (χωροταξική και διανοητική) αυτονομία του πανεπιστημίου, μέχρι τα βασανιστήρια της Ιεράς Εξέτασης (η φλόγα της οποίας έκαιγε -κυριολεκτικά- σ’ όλη τη διάρκεια του μεσαίωνα), ο αγώνας της νόησης για τον ορθολογισμό ήταν κάτι παραπάνω από δύσκολος.

Το κίνημα του διαφωτισμού έδωσε τέλος στις μεσαιωνικές κοινωνικές δομές, έχοντας ως απότοκο την άνοδο στην εξουσία της αστικής τάξης και τη βιομηχανική επανάσταση. Στα τέλη του 18^ου και στις αρχές του 19^ου αι. τα πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας παρουσιάζουν δύο βασικά ακαδημαϊκά πρότυπα έρευνας, με το γερμανικό (Humboldtian model) και πιο φιλελεύθερο[2] να είναι επικρατέστερο. Πρόκειται για την περίοδο στην οποία τα επιστημονικά πεδία διευρύνονται και το πανεπιστήμιο προσαρμόζεται στο πλαίσιο του καπιταλισμού, προαγγέλλοντας το τέλος της universitas όπως την ξέρουμε. Η κυρίαρχη πλέον αστική τάξη επιθυμεί να αυξήσει την εξουσία της, γεγονός που συμπεραίνεται και από τη δυναμική του κοινωνικού ανταγωνιστικού κινήματος στη διάρκεια του 19^ου αιώνα. Μπορεί η βιομηχανική επανάσταση να αποτελεί τη συνέχεια του εργασιακού μεσαίωνα, ωστόσο στα τέλη του αιώνα οι αυξημένες ανάγκες της παραγωγής, «επιβάλλουν» την εκπαίδευση και την ειδίκευση των εργαζομένων.

Κάπως έτσι, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα το πανεπιστήμιο μαζικοποιείται και το αντικείμενο σπουδών ειδικεύεται. Η πανεπιστημιακή κοινότητα προσαρμόζει το πρόγραμμα σπουδών στις απαιτήσεις της βιομηχανικής παραγωγής και ο χρόνος φοίτησης συρρικνώνεται. Ο διαχωρισμός κοινωνίας-πανεπιστημίου δεν οφείλεται πλέον στον ταξικό χαρακτήρα του πανεπιστημίου, αφού τα οικονομικά ανίσχυρα στρώματα καλύπτονται από τα νεοϊδρυθέντα κρατικά πανεπιστήμια. Η αλλοτρίωση της σύγχρονης (και της σημερινής) πανεπιστημιακής κοινότητας επέρχεται από τον συνεχή επιμερισμό της γνώσης, που υποδηλώνει μια ακόμη αντίφαση του καπιταλιστικού «ορθολογισμού»: ενώ τα πανεπιστήμια του μεσαίωνα γεννήθηκαν ως αντίδραση στις επαγγελματικές συντεχνίες, τα σημερινά πανεπιστήμια λειτουργούν ως εστίες επαγγελματικής κατάρτισης και επίδειξης δεξιοτήτων.[3]

Έτσι φτάνοντας στο 1988, 900 χρόνια μετά την ίδρυσή του, στο πανεπιστήμιο της Bologna υπογράφεται η Magna Carta Universitatum και ξεκινά η ομώνυμη διαδικασία για τη νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης, η οποία δείχνει στην κατεύθυνση της μετατροπής των πανεπιστημίων σε επιχειρήσεις εφήμερης εξειδίκευσης υψηλού κέρδους. Όλα αυτά αποτελούν το επίσημο τέλος της universitas. Η (υπερ)εξειδίκευση[4], η μονομέρεια[5] και η ενταντικοποίηση των σπουδών, η δια βίου κατάρτιση για τη βελτίωση της παραγωγικότητας[7], είναι η θλιβερή πραγματικότητα στους πανεπιστημιακούς χώρους. Ακόμα χειρότερα φαίνονται τα πράγματα όταν οι αριθμοί παίρνουν το λόγο. Σύμφωνα με τον επενδυτικό κολοσσό Merrill Lynch ο παγκόσμιος τζίρος για την ανώτερη εκπαίδευση υπερβαίνει τα 2,3 τρις € (προ του 2005), ενώ προβλέπεται το ποσό αυτό να αυξηθεί δραματικά από την παγκόσμια ιδιωτικοποίηση της ανώτερης εκπαίδευσης.

Κάπου εδώ, ολοκληρώνοντας, ας απομακρυνθούμε από το μικρόκοσμο του πανεπιστημίου και ας συλλογιστούμε τις επιλογές και τις συνέπειες των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, που επήλθαν ταυτόχρονα με τις μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση. Εργασία, υγεία, ασφάλιση, περιβάλλον, τεχνολογία, έρευνα και άλλοι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας τείνουν να αναδιαρθρωθούν πλήρως. Οι κατακτήσεις των κοινωνικών αγώνων διακυβεύονται καθημερινά. Η μετάβαση από την ανθρωποκεντρική θεώρηση της κοινωνίας του homo universalis, στην εμπορευματοκεντρική του homo economicus γίνεται πραγματικότητα.

Σημειώσεις

[1] – Ετερονομία, το αντίθετο της αυτονομίας, όπως το εντόπισε ο Κορνήλιος Καστοριάδης αναφορικά με την κοινωνικο-ιστορική δημιουργία που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αρχαία Ελλάδα. Το πρόταγμα της αυτονομίας θέτει την απαίτηση μιας ρητής αυτοθέσμισης της κοινωνίας, που συναρτάται με την ισοκατανομή των εξουσιών (πολιτική, οικονομική). Με βάση τη δημιουργία νόμων και ξεχωριστών βίων (π.χ. οίκος (ιδιωτικός βίος), αγορά(δημόσιος-ιδιωτικός) και εκκλησία του Δήμου(δημόσιος))που έλαβαν χώρα στην αρχαία Αθήνα, οι άνθρωποι αποφασίζουν να επωμιστούν τη μοίρα τους και να διαμορφώσουν τη ατομική και συλλογική τους ύπαρξη. Φυσικά ούτε η εμφάνιση της αυτονομίας στην αρχαιότητα, ούτε η ανάγκη επανεμφάνισής της σε έναν φεουδαρχικό μεσαίωνα δεν αποτελούν πρότυπα αυτονομίας.

[2] – Το Γερμανικό πρότυπο (Humboldtian model) ορίστηκε από τον Wilhelm von Humboldt και βασίστηκε σε φιλελεύθερες ιδέες προτείνοντας ακαδημαϊκή ελευθερία, σεμινάρια και εργαστήρια στα πανεπιστήμια. Το πρώτο πανεπιστήμιο του Ελληνικού κράτους γεννήθηκε επί της γερμανικής βασιλείας σύμφωνα με το γερμανικό πρότυπο, αλλά δεν είχε καμία σχέση με την αμφισβήτηση, αφού στηριζόταν στην ελληνοχριστιανική παράδοση και όχι στην κληρονομιά του διαφωτισμού.

[3] - Ό,τι ουσιώδες παράγεται σε επιστημονικό ερευνητικό επίπεδο και σε επίπεδο παιδείας είναι πλέον εξωπανεπιστημιακό αποτέλεσμα. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι εξαιρέσεις βρίσκονται για να επαληθεύουν τον κανόνα.

[4] – Ενδεικτικά αναφέρουμε τα μαθήματα που διδάσκονταν μεταξύ των μελών των πρώτων πανεπιστημιακών κοινοτήτων: γραμματεία, ρητορική, διαλεκτική, λογική, αριθμητική, γεωμετρία, μουσική, αστρονομία, φυσική και φιλοσοφία. Σήμερα η βασική δευτεροβάθμια εκπαίδευση στερείται της παρουσίασης ή έστω σκιαγράφησης της ύπαρξης αυτής της επιστημονικής ευρύτητας.

[5] – Η μονομέρεια των απόψεων που αντηχούν στα ακαδημαϊκά ιδρύματα είναι σχεδόν ολοκληρωτική. Αν παρατηρήσουμε στην ΑΣΟΕΕ -πέραν των τμημάτων χωρίς νόημα (τουλάχιστον επιστημονικό) ύπαρξης- το οικονομικό τμήμα έχει την μαρξιστική οικονομική ως “ελεύθερο επιλογής”, ενώ το τμήμα πληροφορικής δεν κάνει λόγο(ή συχνά και χρήση) για την κοινότητα ελεύθερου λογισμικού και τα προϊόντα της. Τέτοια παραδείγματα μπορούν να βρεθούν σ' όλα τα τμήματα και τις σχολές.

– Η διαδικασία της Μπολόνια προωθεί την ενσωμάτωση του συστήματος “3-2-3”, που σημαίνει 3 χρόνια Bachelor, 2 Master και 3 Doctoral. Κοιτάζοντας την μεσαιωνική ιστορία της universitas θα παρατηρήσουμε ότι χρειαζόταν 6χρόνια για το προπτυχιακό επίπεδο και μέχρι 12 για το διδακτορικό/ερευνητικό. Αντιρρήσεις στην παρούσα εντατικοποίηση υπάρχουν και από μέλη ιστορικών πανεπιστημίων (περισσότερα, μπορούν να ειπωθούν και από την τελευταία συνάντηση του Coimbra group).

[7] – Κάπου εδώ ανακαλώ το γράμμα της πρωτοχρονιάς του πρύτανη κ.Πραστάκου σχετικά με τις λύσεις στους “καιρούς χαλάρωσης της κοινωνικής συνοχής”: αύξηση της παραγωγικότητας και ενίσχυση των μικρομεσαίων αφεντικών.

Links/References

Μπροσούρα της ΑΚ ("Για ένα ελεύθερο πανεπιστήμιο, σε μία ελεύθερη κοινωνία").

Wikipedia [1], [2], [3], [4], [5], [6].

Το περιεχόμενο αυτού του κειμένου δεν είναι στατικό. Ιδέες, σκέψεις και πηγές για περαιτέρω συζήτηση είναι καλοδεχούμενες.

VoIP στο iPhone

Αν έχετε iPhone, μπορείτε να πάτε μέσω του iTunes εδώ. Κατεβάζετε το SIPPhone και μετατρέπετε το iPhone ή το iTouch σας σε VoIP phone. Με τη βοήθεια ενός SIP account μπορείτε να κάνετε κλήσεις, οποτεδήποτε έχετε πρόσβαση σε ασύρματο δίκτυο -κοινώς WiFi. Φυσικά μπορείτε να μείνετε σε ένα δωρεάν SIP λογαριασμό, περιορίζοντας τις κλήσεις σας σε VoIP-enabled χρήστες. Αν επιλέξετε όμως προπληρωμένο λογαριασμό, έχετε τη δυνατότητα για φτηνότατες κλήσεις σε σταθερά και κινητά.

Free SIP accounts

• SIP Phone
  
• antiSIP
• VoIP User
  

Επέλεξα το SIPPhone πρώτο γιατί παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες. Εδώ και περίπου έξι μήνες υπάρχει το Fring και για iPhone (στο iTunes εδώ). Το Fring υποστηρίζει υπηρεσίες από διάφορα πρωτόκολλα -πέραν του δικού του: Skype, MSN, GoogleTalk, AIM, Yahoo, Twitter και ICQ.

Πηγές: snapVoip, mobileCrunch

Για να ολοκληρώσω, VoIP κλήσεις μπορείτε να κάνετε και μέσω HSDPA (3G), αλλά το αν σας συμφέρει ή όχι, εξαρτάται από το συμβόλαιό σας. Αν κάποιος έχει iPhone, ας ποστάρει αποτελέσματα! Αν βρω κάποιο θα το δοκιμάσω.

Happy new Fear -no more!

Περίπου ένας χρόνος πέρασε από τη δημιουργία αυτού του ιστολογίου. Τοποθετημένο σε έναν ιδιαίτερο χώρο, συζητώ για θέματα που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον: Πολιτική και Πληροφορική.

Όσον αφορά το πρώτο, δεν έχω το χρόνο να γράφω κάποια -σχετικώς- ολοκληρωμένα κείμενα. Οι ανάγκες της σχολής δε μου αφήνουν καθόλου χρόνο για μελέτη, στοχασμό και κριτική σε θέματα επίκαιρα και μη. Τυχαίο; Δε νομίζω. Η εντατικοποίηση της εκπαίδευσης είναι πραγματικότητα πολύ καιρό τώρα. Η πανεπιστημιακή κοινότητα -παγκοσμίως στο συντριπτικό σύνολό της- παίζει καλά το ρόλο της: (πολυ)ειδικεύει, αδιαφορεί, παράγει και πουλά. Χαρακτηριστική είναι η θέση του Πρύτανη ΑΣΟΕΕ και τα "μέτρα αντιμετώπισης/θέματα συζήτησης" για την κοινωνική δυσαρέσκεια: αύξηση της παραγωγικότητας, βοήθεια στα αφεντικά. Δε χρειάζεται σχολιασμό, είναι ξεκάθαρη η πολιτική θέση των αρχών του πανεπιστήμιου και της πολιτικής εξουσίας, στην οποία πρόσκεινται. Και μπορεί να μη μ' αρέσουν οι γενικεύσεις, αλλά κάπως έτσι είναι τα πράγματα στις πανεπιστημιακές κοινότητες και στο εξωτερικό. Η πρόσφατη επίσκεψή μου στη Γερμανία το επιβεβαίωσε: ο homo economicus στο επίκεντρο.

Εγχώριο (υπο)προϊόν, αυτής της πολιτικής, είναι και το νέο τραγελαφικό: η "συζήτηση από μηδενική βάση". Και κάπου εδώ δε μπορώ παρά να ρωτήσω: Θα αφήσουμε τη λήθη να σκεπάσει -για ακόμη μια φορά- τη μνήμη; Το φοιτητικό κίνημα δε διαγράφεται από τη συλλογική μνήμη. Προσωπικά, θυμάμαι πόσες φορές αποδείξαμε ότι έχουμε άποψη απέναντι στους μονόδρομους που πρότεινε η εξουσία. Θυμάμαι τους αγώνες και τις ατομικές θυσίες, που έκαναν όλοι, χάριν του συλλογικού συμφέροντος. Επίσης, θυμάμαι ότι ο νόμος για την παιδεία εφαρμόζεται καθημερινά, οδεύοντας σε ολοκληρωτική ισχύ και βλέπω την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης να ολοκληρώνεται. 

Παράδειγμα διαλόγου: 35.000 διαφορετικές φωνές

Είχαμε προειδοποιήσει και για το Δεκέμβρη. Μας αποκάλεσαν ταραξίες και μας συνέτισαν με τρομερές δόσεις καταστολής: μπάτσοι, tv και νεοναζί των βουλευτικών εδράνων. Ο Δεκέμβρης ήταν η αρχή, μόνο αυτό θα πω: Αλληλεγγύη στην Κ.Κούνεβα και στους συλληφθέντες της εξέγερσης. An injury to one is injury to all*.

Είπα παραπάνω απ' όσα είχα σκοπό. Τον περισσότερο χρόνο καθημερινά, τον αφιερώνω στη σχολή. Ο λόγος που μπήκα στο πανεπιστήμιο ήταν η όρεξή μου για γνώση. Η βασική μου επιδίωξη δεν έχει αλλάξει, το αντίθετο: έχουν διευρυνθεί τα πεδία που με ενδιαφέρουν -πέρα από την πληροφορική. Θα προσπαθήσω να το αποδείξω με περισσότερες αναρτήσεις φέτος. Έτσι συνεχίζοντας τις "υποσχέσεις" (όπως αυτές στον περσινό πρόλογο, οι οποίες καλύφθηκαν σε μεγάλο βαθμό), ελπίζω να διευρύνω τα πολιτικά μου αναγνώσματα και να ασχοληθώ ακόμη περισσότερο με ενδιαφέροντα μαθήματα της σχολής. Αν τελειώσω το τρίτο έτος χωρίς να χρωστάω μαθήματα ή έχοντας ψάξει κάποια μαθήματα παραπάνω από τις -αυξημένες- ανάγκες της σχολής, όλα καλά. Αν όχι, υπάρχει η Υγεία και ο Έρωτας: συνθέτουν μοναδικά τη Ζωή.

Καλή Χρονιά, λοιπόν! (Η αλήθεια είναι ότι εχω μια διαφορά φάσης με τους πρωτοχρονιάτικους εορτασμούς :) ) Στο blogάκι, χάρισα ένα transparent background (αρκεί μια εικόνα με πάχος 1px και λίγο css-overriding) και ένα ανοιξιάτικο header (έχω φτιάξει κάποια ανοιξιάτικα ακόμη [1][2][3], εδώ το tutorial). Επίσης, του έκανα δώρο ένα αδελφάκι -προβληματικό, αλλά θα βρει το δρόμο του.

(14/2/2009)

Υ.Γ. Οι ερωτευμένοι λένε στους καψούρηδες χρόνια πολλά σήμερα. (Τις υπόλοιπες μέρες αλλάζουν οι ρόλοι  )

Πρωτόκολλα υποεπίπεδου ελέγχου προσπέλασης μέσων

Τo παρακάτω λειτουργεί κυρίως σαν reference/σημειώσεις.

Το βασικό ζήτημα σε κάθε δίκτυο εκπομπής, που υπάρχει ανταγωνισμός για τη χρήση του, είναι η επιλογή του εκάστοτε χρήστη του/σταθμού. Το υποεπίπεδο ελέγχου προσπέλασης μέσων ή MAC (Medium Access Control) -που καταπιάνεται με αυτό το ζήτημα- είναι ιδιαίτερα σημαντικό στα LAN (και ίσως και στα ΜΑΝ), αφού το δίκτυο εκπομπής τους είναι ένα κανάλι πολλαπλής πρόσβασης. Αντίθετα τα WAN χρησιμοποιούν γραμμές point-to-point -εξαιρώντας τα δορυφορικά δίκτυα.

Στατική εκχώρηση καναλιού

Γιατί δε μας ενδιαφέρει η στατική εκχώρηση καναλιού; Χωρίζοντας το κανάλι σε τμήματα είτε συχνοτήτων (FDM), είτε χρονοθυρίδων (TDM), δεν αξιοποιούμε αποτελεσματικά το διαθέσιμο εύρος ζώνης (bandwidth). Ένα σημαντικό πρόβλημα είναι ότι το πλήθος των χρηστών του καναλιού δεν είναι σταθερό. Αν δηλαδή χωρίσουμε το κανάλι σε Ν τμήματα, όταν υπάρχουν <Ν χρήστες θα σπαταλάται μεγάλο τμήμα του και όταν υπάρχουν >Ν δε θα μπορούν να επικοινωνήσουν λόγω έλλειψης εύρους ζώνης. Επίσης, όταν ένας χρήστης δε μεταδίδει (παραμένει σιωπηλός) το bandwidth, που του αντιστοιχεί, πάει χαμένο. Τα προβλήματα αυτά δημιουργούνται εξ' αιτίας της λειτουργίας των ψηφιακών συστημάτων και κατ' επέκταση της ψηφιακής επικοινωνίας: η κίνηση δεδομένων έχει σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό τη μορφή ριπών. Οι παρακάτω μέθοδοι είναι αποτελεσματικές στην αναλογική επικοινωνία συστημάτων. Βλ. σε παλιότερη δημοσίευση διαφορές circuit με packet switched networks.

• FDM
• TDM
  

Δυναμική εκχώρηση καναλιού

Για να περάσουμε στα πρωτόκολλα πολλαπλής πρόσβασης, ας δούμε κάποια σημεία του μοντέλου της δυναμικής εκχώρησης καναλιού:

• Σταθμoί. Έχουμε ανεξάρτητους σταθμούς (π.χ. υπολογιστές) ο καθένας από τους οποίους για να επικοινωνήσει παράγει πλαίσια (frames) δεδομένων. Όταν συμβαίνει αυτό, ο σταθμός (ή τερματικό) μπλοκάρεται και δεν κάνει τίποτα μέχρι να μεταδοθεί αυτο το πλαίσιο.
• Συγκρούσεις. Αν δύο (ή περισσότερα) πλαίσια μεταδοθούν ταυτόχρονα από δυο (ή περισσότερα) τερματικά το σήμα που προκυπτει στο κανάλι είναι παραμορφωμένο και θεωρείται σφάλμα μετάδοσης (σύγκρουση). Όλοι οι σταθμοί ανιχνεύουν τις συγκρούσεις
  
• Χρόνος. Τα πρωτόκολλα που θα δούμε παρακάτω έχουν είτε επιτρέπουν στους σταθμούς να στέλνουν πλαίσια οποιαδήποτε στιγμή, είτε σε συγκεκριμένες χρονικές υποδοχές (slots).
• Ανίχνευση φέροντος σήματος. Υπάρχουν πρωτόκολλα που επιτρέπουν στο σταθμό να "ακούει" αν το κανάλι μεταφέρει κάποιο σήμα -περιμένοντας την αδρανοποίησή του- για να στείλουν το πλαίσιό τους. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις πρωτοκόλλων στα οποία οι σταθμοί στέλνουν το πλαίσιό τους -με κίνδυνο σύγκρουσης- κι αργότερα μπορούν να επιβεβαιώσουν αν η μετάδοση ήταν επιτυχής ή όχι.

Πρωτόκολλα πολλαπλής πρόσβασης

ALOHA.

• Pure ALOHA. Οι σταθμοί στέλνουν πλαίσια, όποτε έχουν δεδομένα. Συμβαίνουν συγκρούσεις. Τότε κάθε σταθμός με σφάλμα μετάδοσης επιλέγει ένα "τυχαίο" διάστημα αναμονής και ξαναστέλνει το πλαίσιο. Στην εικόνα φαίνονται με κόκκινο τα πλαίσια που έχουν συγκρουστεί. Έστω και το πρώτο bit ενός πλαισίου να επικαλύπτει το τελευταίο ενός άλλου πακέτου, έχουμε σύγκρουση και τα πακέτα θα πρέπει να ξανασταλούν.

• slotted ALOHA. Η λογική αποστολής πλαισίων είναι η ίδια με το pure ALOHA, όμως η αποστολή πλαισίων επιτρέπεται μόνο σε διακριτά χρονικά διαστήματα. Η είκονα είναι επεξηγηματική.

Πρωτόκολλα με ανίχνευση φέροντος σήματος

Στα πρωτόκολλα αυτά τα τερματικά παρακολουθούν το κανάλι πριν αποστείλουν κάποιο πλαίσιο.

• 1-persistent CSMA. Στο πρωτόκολλο αυτό κάθε σταθμός πριν στείλει "ακούει" το κανάλι και αν αυτό είναι απασχολημένο, περιμένει παρακολουθώντας συνεχώς το μέσο. Το πρωτόκολλο αυτό είναι αποδοτικότερο από τo ALOHA, έχει όμως ένα σημαντικό πρόβλημα: δύο (ή περισσότεροι) σταθμοί περιμένουν να τελειώσει η τρέχουσα μετάδοση κι έπειτα ξεκινούν ταυτόχρονα την αποστολή του πλαισίου τους. Φυσικά θα συμβεί σύγκρουση και οι σταθμοί θα περιμένουν κάποιο τυχαίο διάστημα έκαστος και θα ξαναδοκιμάσουν (θα ακούσουν κι αν είναι αδρανές το κανάλι θα στείλουν). Όπως φανταζόμαστε το πρόβλημα διογκώνεται όσο αυξάνεται η καθυστέρηση διάδοσης.
• nonpersistent CSMA. Το παραπάνω πρωτόκολλο είναι περισσότερο άπληστο απ' ότι πρέπει. Το μη επίμονο CSMA -στην περίπτωση αποστολής, που το μέσο βρίσκεται σε χρήση- δεν ανιχνεύει συνεχώς το κανάλι αλλά περιμένει τυχαία χρονικά διαστήματα και ξαναδοκιμάζει.
• p-persistent CSMA. Ενώ τα δύο παραπάνω πρωτόκολλα αντιλαμβάνονται το χρόνο γραμμικά, το συγκεκριμένο εφαρμόζεται σε κανάλια με slots. Όταν ο χρήστης είναι έτοιμος για αποστολή πλαισίου, παρακολουθεί το κανάλι συνεχώς. Μόλις αυτό ελευθερωθεί στέλνει το πακέτο με πιθανότητα p. Με πιθανότητα q = 1 - p ο σταθμός αναβάλλει την αποστολή και περιμένει ένα τυχαίο χρονικό διάστημα. Ακολουθεί μια εικόνα απόδοσης όλων των πρωτοκόλλων που είδαμε μέχρι στιγμής.

Πρωτόκολλα με εντοπισμό συγκρούσεων

Τα πρωτόκολλα αυτά βελτιώνουν την απόδοση των παραπάνω πρωτοκόλλων διακόπτοντας τη μετάδοση μόλις εντοπίσουν τη σύγκρουση. Έτσι εξοικονομείται χρόνος και εύρος ζώνης. Το ποιο γνωστό πρωτόκολλο είναι το CSMA with Collision Detection, το οποίο χρησιμοποιείεται με κάποιες αλλάγες στο DIX Ethernet και στο ΙΕΕΕ 802.3.

CSMA/CD. Όταν ένας σταθμός έχει ένα πλαίσιο να μεταδώσει ακούει το κανάλι κι αν αυτό είναι απασχολημένο περιμένει να αδρανοποιηθεί. Μόλις ολοκληρωθεί η μετάδοση, αρχίζει η περίοδος ανταγωνισμού. Δηλαδή ο σταθμός ξεκινά να στέλνει ένα-ένα τα bits του frame του και κοιτάζει να δει αν συμβαίνει σύγκρουση. Τη σύγκρουση την αντιλαμβάνεται από τη σύγκριση -της ισχύς ή του πλάτους- του λαμβανόμενου ηλεκτρικού σήματος με το σήμα που μεταδίδει. Αν συμβεί σύγκρουση, ματαιώνει τη μετάδοση και δοκιμάζει μετά από τυχαίο χρονικό διάστημα. Ο χρόνος για τον οποίο στη χειρότερη περίπτωση ο σταθμός δεν είναι βέβαιος ότι το πλαισιό του θα μεταδοθεί εξ' ολοκλήρου, είναι ίσος με 2τ-ε. Όπου τ ο χρόνος διάδοσης μεταξύ των δύο απομακρυσμένων σημείων, με το ε να τείνει στο μηδέν. Για τη μη παρερμηνεία των συγκρούσεων χρησιμοποιείται κωδικοποίηση του σήματος και όχι απλή αναπαράσταση [bit:volt]: 1:5, 0,0. Εδώ μια εικόνα του αλγορίθμου του CSMA/CD και ακολουθεί η μια εικόνα για τις καταστάσεις στις οποίες βρίσκεται το CSMA/CD:

Θυμηθείτε ότι κατά την περίοδο ανταγωνισμού μεταδίδονται τμήματα πλαισίων από τον/τους σταθμούς.

Πρωτόκολλα χωρίς συγκρούσεις

• basic bit-map method. Στο πρωτόκολλο αυτό έχουμε σταθερές περιόδους ανταγωνισμού μεγέθους N slots (Ν είναι το πλήθος των σταθμών). Έχουμε μια μονοσήμαντη αντιστοίχιση κάθε slot με κάθε σταθμό. Ο i-οστος σταθμός ανακοινώνει στην i-οστή θέση ότι έχει πλαίσιο για μετάδοση και έτσι με το πέρας των Ν slots κάθε σταθμός γνωρίζει ποιοι σταθμοί θα μεταδώσουν. Ακολουθεί η μετάδοση κάθε σταθμού με αριθμιτική σειρά και με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται οι συγκρούσεις. Όταν ο τελευταίος (που είχε δηλωθεί για μετάδοση) σταθμός στείλει το πλαίσιό του, ξεκινά μια νέα περίοδος ανταγωνισμού (ο bit-map δηλαδή). Η μέθοδος είναι αποδοτική σε υψηλό φορτίο δεδομένων και σε (σχετικά) μεγάλο αριθμό σταθμών (όχι χιλιάδα και πάνω). Ακολουθεί μια εικόνα:



• binary countdown. Το παραπάνω πρωτόκολλο χάνει μέρος της απόδοσής του όταν χρειάζεται να συντονίσουμε χιλιάδες σταθμούς. Ο λόγος είναι ότι κάθε σταθμός επιβαρύνεται με ένα bit για τη δήλωση στο bit-map. Το binary countdown χρησιμοποιεί τις δυαδικές τιμές των διευθύνσεων των σταθμών. Κάθε σταθμός, που θέλει να χρησιμοποιήσει το κανάλι, εκπέμπει τη διεύθυνσή του ξεκινώντας από το σημαντικότερο bit. Κάθε bit συνδυάζεται σε κάθε θέση με τη λογική διάζευξη (OR). Είναι λίγο δύσκολο στην περιγραφή, αλλά στηρίζεται σε απλή ιδέα, γι' αυτό θα δώσω και ένα παράδειγμα. Έχουμε τέσσερις σταθμούς, που θέλουν να μεταδώσουν ταυτόχρονα, με διευθύνσεις 0010, 0100, 1001, 1010. Την πρώτη φορά θα στείλουν αντίστοιχα τα σημαντικότερα bit της διεύθυνσής τους: 0, 0, 1, 1. Αυτά με την OR επιστρέφουν 1 και έτσι ο πρώτος κι ο δεύτερος σταθμός εγκαταλείπουν τον ανταγωνισμό. Στο δεύτερο γύρο θα στείλει ο τρίτος και το τέταρτος 0 -έτσι και οι δύο θα συνεχίσουν στον τρίτο γύρο. Τότε, ο τρίτος στέλνει 0 και τέταρτος 1 και με την OR να επιστρέφει 1, νικητής είναι ο τέταρτος. Ο τέταρτος μεταδίδει το πλαίσιό του και μετά ξεκινάει ένα άλλος κύκλος ανταγωνισμού. Όπως μπορείτε να συμπεράνετε, αν ο τέταρτος έχει πολλά πλαίσια προς αποστολή, θα εξυπηρετηθεί αυτός πρώτος. Για περισσότερη "δικαιοσύνη" μεταξύ των σταθμών υπάρχουν παραλλαγές αυτού του πρωτοκόλλου. Τελευταία έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για εφαρμογή του στα ασύρματα LANs (δείτε εδώ κι εδώ). Ακολουθεί μια εικόνα:

Πρωτόκολλα περιορισμένου ανταγωνισμού

Τα πρωτόκολλα περιορισμένου ανταγωνισμού[limited contention protocols] προσπαθούν να συγκεράσουν τα πρωτόκολλα ανταγωνισμού[contention protocols] (δηλ. μερικών εξ' αυτών που έχουμε δει μέχρι τώρα βλ.ALOHA, CSMA) και τα πρωτόκολλα χωρίς ανταγωνισμό[contention-free protocolos] -όπως αυτά που αναφέραμε στη στατική εκχώρηση καναλιού. Οι κεντρικές ιδέες είναι η ομαδοποίηση των σταθμών και ο ανταγωνισμός για ένα slot μεταξύ των σταθμών που ανήκουν στην ίδια ομάδα. Έτσι μειώνεται ο βαθμός ανταγωνισμού για κάθε υποδοχή και αυξάνεται η πιθανότητα επιτυχίας. Σύμφωνα με αυτό σε μεγάλα φορτία δεν παρατηρείται πλήθος συγκρούσεων (που μεταφράζεται σε μεγαλύτερη καθυστέρηση μετάδοσης) αντίστοιχο με τα πρωτόκολλα ανταγωνισμού. Από την άλλη σε καταστάσεις μικρού φόρτου δεδομένων, δεν σπαταλάται τόσο εύρος ζώνης, όσο αν είχαμε πρωτόκολλα χωρίς ανταγωνισμό. Παρακάτω περιγράφουμε το πρωτοκολλο προσαρμοστικής διάσχισης δέντρου.

Adaptive Tree Walk Protocol. Στο πρωτόκολλο αυτό χωρίζουμε τους σταθμούς στα φύλλα ενός δυαδικού δέντρου (όπως φαίνεται στην εικόνα. Συνήθως επιτρέπουμε σε όλους τους σταθμούς να μεταδώσουν και κάθε φορά που έχουμε σύγκρουση επιτρέπουμε στους μισούς από αυτούς να ανταγωνιστούν για τη μετάδοση. Έτσι για παράδειγμα αν έχουμε τους σταθμούς της εικόνας και θέλουν να μεταδώσουν ο Α, C, Ε η διαδικασία είναι η ακόλουθη. Στην πρώτη υποδοχή λόγω σύγκρουσης αποτυχαίνουν οι μετάδοσεις των σταθμων. Στη δεύτερη υποδοχή διαγωνίζονται οι σταθμοί που βρίσκονται κάτω από τον κόμβο 2 και έχουν πλαίσια για μετάδοση (οι A,C συγκρούονται), ενώ οι σταθμοί κάτω από τον κόμβο 3 θα διαγωνιστούν με το πέρας της ανταγωνιστικής περιόδου του πρώτου μισού του δέντρου. Στην τρίτη υποδοχή διαγωνίζονται οι σταθμοί του κόμβου 4 και εκεί μεταδίδει ο Α. Μετά τον Α θα διαγωνιστουν οι σταθμοί του κόμβου 5 και στη συνέχεια του 3, με την ίδια λογική.

[More to come...]

Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών... Δε φιμώνεται! Δεν καταστέλεται!

Αντιγράφω από τα κεντρικά του athens.indymedia.org

Τις μέρες της Εξέγερσης του Δεκέμβρη αυξήθηκαν οι πιέσεις και  οι επιθέσεις  ενάντια στα ελληνικά Indymedia (athens και patras). H συντονισμένη και μεθοδευμένη επίθεση συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, με γελοίες επερωτήσεις και φήμες που διαδίδουν οι ακροδεξιοί ηθοποιοί του κοινοβουλευτικού θεάτρου, πλαισιωμένοι μάλιστα από τον χορό των ύπουλων και προβοκατόρικων δημοσιευμάτων του «κομουνιστικού» Ριζοσπάστη και άλλων αστικών φυλλάδων, ενεργοποιείται ο κρατικός μηχανισμός για το κλείσιμο των Indymedia,  ενός χώρου αντιπληροφόρησης και συνάντησης χιλιάδων ανθρώπων που καθημερινά μοιράζονται τις σκέψεις και τις δράσεις τους δημιουργώντας και οργανώνοντας έναν ιστό ελεύθερης έκφρασης και αντίστασης στην θηριωδία των κυβερνήσεων και της εκμετάλλευσης των εργοδοτών.

Κάτω τα χέρια από τα μέσα αντιπληροφόρησης

Ούτε να το σκέφτεστε!

[update]: "Εμείς δεν κάνουμε λογοκρισία ούτε μπορούμε να περιορίσουμε την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, ειδικά μέσα σε χώρο ασύλου. Δίνουμε τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε μέλος της κοινότητάς μας να χρησιμοποιεί ελεύθερα το δίκτυο" , δηλώνει μιλώντας στην "Αυγή" ο αντιπρύτανης του ΕΜΠ Μάκης Σπαθής περισσότερα...

Εγκατάσταση LAMP και WordPress.Org

LAMP: Linux Apache MySQL και PHP. Χρειαζόμαστε ένα LAMP stack για να λειτουργήσουμε τον υπολογιστή μας ως εξυπηρετητή (server) αρχείων ή διαδικτυακών εφαρμογών (web-apps). Ένας http server μπορεί να φιλοξενεί στατικό (αρχεία του λειτουργικού που τρέχει ο server, π.χ. html files) ή δυναμικό περιεχόμενο (SSI, CGI, SCGI, FastCGI, JSP, PHP, ASP κ.λπ.). Εμείς θα επιλέξουμε να στεγάσουμε στο server μας δυναμικό περιεχόμενο, γιατί -όπως είχα αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση- θέλουμε να δοκιμάσουμε blogging platforms. Για τη WordPress.org θα χρειαστούμε για scripting language την PHP 5 και για βάση δεδομένων τη MySQL, έτσι η λύση του LAMP είναι μονόδρομος (δεν παίρνω κι όρκο).

Ανοίγουμε το Terminal (Ubuntu: Applications > Accessories > Terminal) και δίνουμε την παρακάτω εντολή:

sudo apt-get install apache2

Γίνεται η εγκατάσταση του Apache τον οποίο μπορούμε να τον ξεκινήσουμε/σταματήσουμε/επανεκκινήσουμε με τις παρακάτω εντολές:

Αν όλα έχουν γίνει καλά, τότε δίνοντας http://localhost/ στον browser θα δείτε ένα μήνυμα επιβεβαίωσης. Στο φάκελο var/www/ είμαστε στη ρίζα του server μας.Για την εγκατάσταση της PHP 5 δίνουμε -πάλι στο Terminal- την εντολή:

Κάντε restart τον Apache. Aν θέλετε να δοκιμάσετε αν λειτουργεί γράψτε το ακόλουθο test.php στο /var/www/ με τον editor της επιλογής σας:

<?php echo "Hello World"; ?>

Δίνοντας http://localhost/test.php θα πρέπει να εμφανιστεί το "Hello World".Τώρα το μόνο που λείπει είναι η βάση δεδομένων, δηλαδή η MySQL. Για εγκατάσταση γράφουμε στη γραμμή εντολών:

Κατά την εγκατάσταση -κατά πάσα πιθανότητα- θα σας ζητήσει να δώσετε έναν κωδικό για τον root της db. Αν δε συμβεί αυτό, δώστε τα παρακάτω στο Terminal:

Για να την τρέξετε ως root δώστε:

Όπου xxxxxx o κωδικός σας. Έχοντας κάνει όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις το LAMP stack σας, είναι έτοιμο! Ωστόσο, για την εύκολη διαχείριση της βάσης προτείνεται το phpmyadmin:

Αφού εγκατασταθεί πρέπει να επεξεργαστείτε το αρχείο /etc/apache2/apache2.conf προσθέτοντας τη γραμμή:

Restart:

...κι είστε έτοιμοι!

WordPress.Org. Αυτό που θα κάνουμε είναι να τρέξουμε το Wordpress τοπικά, στο server μας. Βέβαια, μπορούμε στο router μας να ανοίξουμε τα αντοίστοιχα ports και με την υπηρεσία dyndns να έχουμε πρόσβαση στο blog μας από οπουδήποτε στον ιστό, αλλά δε θα ασχοληθούμε με αυτό στο παρόν post. Για μεταφορά του blog μας σε hosting server υπάρχουν πολλές υπηρεσίες. Πίσω στο θέμα μας, αν δούμε τις ελάχιστες απαιτήσεις για την εγκατάσταση του WordPress.org τις έχουμε καλύψει με το παραπάνω. Θα ακολουθήσουμε κάποια απλά βήματα:

• Κατεβάζουμε την εξελληνισμένη έκδοση του WordPress.
• Κάνουμε extract το .zip και δημιουργείται ένας φάκελος με το όνομα wordpress.
• Μετακινούμε (ως super user) τον φάκελο wordpress ως υποφάκελο στον /var/www.
• Πάμε τώρα στο http://localhost/phpmyadmin για να δημιουργήσουμε τη βάση δεδομένων. Κατα τη διάρκεια της εγκατάστασης θα δημιουργηθούν -αυτόματα- οι απαραίτητοι πίνακες στη βάση, οι οποίοι θα περιέχουν ό,τι χρειάζεται για τη διαχείριση του ιστολογίου μας, αλλά και τη δημοσίευση των αναρτήσεών μας. Αφού στη welcome screen του phpmyadmin δώσουμε τα στοιχεία μας, στην πρώτη σελίδα δημιουργούμε τη βάση μας με όνομα π.χ. wordpress.
• Το επόμενο βήμα είναι να επεξεργαστούμε το αρχείο wp-config-sample.php που κανονικά θα πρέπει να βρίσκεται στο φάκελο /var/www/wordpress/. Στις πρώτες σειρές θα πρέπει να δώσουμε τα στοιχεία μας, δηλαδή το όνομα της βάσης δεδομένων, το όνομα και τον κωδικό του χρήστη της. Αφού γράψουμε τα απαραίτητα, το αποθηκεύουμε ως wp-config.php.
• Με το browser πλοηγούμαστε στη: http://localhost/wordpress/wp-admin/install.php και ακολουθώντας τα βήματα της εγκατάστασης σε 5' θα είσαστε έτοιμοι για την πρώτη σας δημοσίευση!
• Δείτε και τα παρακάτω screenshots για βοήθεια και για το τελικό αποτέλεσμα!
  

Hope you make it!

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

• LAMP info
  
• WordPress.Org Install
• WordPress.Org themes
  

Application Areas for VoIP: SIP and Proprietary Software

Voice over Internet Protocol. Τηλεφωνία μέσω του Διαδικτύου. Ας δούμε απλά αυτό που συμβαίνει: τα αναλογικά ηχητικά κύματα που παράγει η φωνή μετατρέπονται σε ψηφιακά δεδομένα και αυτά στέλνονται μέσω του Internet στον παραλήπτη. Εκεί η διαδικασία αντιστρέφεται. Μέχρι στιγμής η διαδικασία απαιτεί τη συνεργασία τηλεφωνικών συσκευών, codecs και πρωτοκόλλων για τις εργασίες ψηφιοποίησης της φωνής και τη μεταφορά δεδομένων μέσω του Internet.

Σε τί διαφέρει από την κλασσική τηλεφωνία; Κατ' αρχήν στηρίζονται σε διαφορετικά είδη δικτύων.

Η κλασσική τηλεφωνία για πάνω από 100 χρόνια (παγκοσμίως, αλλά και στην Ελλάδα) λειτουργεί στηριζόμενη στο δίκτυο μεταγωγής κυκλώματος (circuit switced network [wiki]). Σύμφωνα με αυτό, για να πραγματοποιηθεί μια κλήση μεταξύ δύο πελατών, δημιουργείται μια σύνδεση μεταξύ των συμμετεχόντων η οποία είναι συνεχής καθ' όλη τη διάρκεια της κλήσης -γι' αυτό αποκαλείται κύκλωμα. Αυτός είναι ένας πολύ αξιόπιστος τρόπος επικοινωνίας, αλλά ταυτόχρονα μη αποδοτικός. Μη αποδοτικός, γιατί στην πράξη μισθώνεται αποκλειστικά -για όση ώρα διαρκεί η κλήση- η γραμμή που ενώνει τους δύο συνομιλητές. Ας μη μπούμε σε λεπτομέριες, απλά ας σκεφτούμε ότι κατά τη διάρκεια μιας κλήσης μιλάει ο ένας από τους δύο, υπάρχει ένα σημαντικό διάστημα που δε μιλάει κανένας από τους δύο και όλη αυτή την ώρα η γραμμή είναι αφιερωμένη σε μας. Μέχρι το 1960 στις ΗΠΑ και μέχρι αργότερα στην Ελλάδα, κάνοντας μια κλήση π.χ. Αθήνα-Θεσσαλονίκη μίσθωνες ένα καλώδιο περ. 600+χμ. κι έτσι το κόστος ήταν διόλου ευκαταφρόνητο (οι μεγάλοι σίγουρα θα θυμούνται τις τηλεφωνήτριες του ΟΤΕ, που συνέδεαν τα καλώδια για να γίνουν οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις). Παρότι η λογική είναι η ίδια, με τους μεταγωγές (switches), την ψηφιοποίηση των γραμμών και τη χρήση οπτικών ινών η τηλεφωνία έγινε φθηνότερη. (βλ. POTS [wiki], PSTN [wiki])

Όμως η σημερινή ανάπτυξη του Internet (ως λογισμικό και υλισμικό), που βασίζεται σε δίκτυα μεταγωγής πακέτων δεδομένων (packet switched networks [wiki]), δίνει μια διαφορετική διάσταση στην τηλεφωνία. Η αντίληψη που ακολουθείται σε δίκτυα μεταγωγής πακέτων, είναι να χωρίζεις τα ψηφιοποιημένα δεδομένα σε μικρές δεσμίδες (πακέτα) και να τα στέλνεις από τη μια μεριά του δικτύου, που βρίσκεται ο ένας χρήστης, στην άλλη. Στην τηλεφωνία αυτό μπορεί να είναι σημαντικό γιατί στέλνεις δεδομένα όποτε χρειάζεσαι (όταν μιλάς δηλαδή και όχι τα κενά που παρουσιάζονται καθώς μιλάς ή καθώς σε ακούει ο άλλος ή ο "θόρυβος" της γραμμής.), άρα το κόστος είναι σαφώς μικρότερο. Ωστόσο, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, αρκετά μειονεκτήματα εμφανίστηκαν στην ιστορία των δικτύων μεταγωγής πακέτων για τη μετάδοση φωνής ή πολυμέσων σε πραγματικό χρόνο. Αρκετές προσπάθειες δημιουργίας τέτοιων πρωτοκόλλων γίνονταν από τα πρώτα δίκτυα, αλλά είτε το business case δεν ευδοκίμησε, είτε η πολυπλοκότητα τους. Από τις οικογένειες πρωτοκόλλων που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια αίσθηση έκανε το H.323 [wiki] [ITU] και το SIP [wiki] [IETF], το οποίο φαίνεται να είναι το επικρατέστερο.

Η μελέτη, που κάναμε κατά τις καλοκαιρινές διακοπές (τις ποιες;) με έναν συνάδελφο από την Ρουμανία, έχει σχέση με τους τρόπους που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την τεχνολογία VoIP για κλήσεις φθηνότερες (διεθνείς και μη), από όπου κι αν βρισκόμαστε (σε pc, σταθερό τηλ. ή κινητό) και με περισσότερες δωρεάν υπηρεσίες (από προώθηση και αναγνώριση, messaging, μέχρι three-way calling). Ασχοληθήκαμε με ζητήματα ασφάλειας και δώσαμε βάση στην χρήση VoIP με κινητά (εταιρείες κινητής, τρέμετε! :) ). Συνοπτικά, τα περιεχόμενα ακολουθούν:

1. Introduction
2. Technical Background

2.1 Session Initiation Protocol (SIP)
2.2 Computer to Computer
2.3 PSTN to PSTN (via VoIP Telephony)
2.4 Mobile and VoIP

3. Analysis Application

3.1. Advantages of VoIP
3.2. Disadvantages of VoIP
3.3. Computer to Computer
3.4. PSTN to PSTN (via VoIP telephony)
3.5. Mobile and VoIP
3.6. Security
3.7. Session Initiation Protocol (SIP)

4. Conclusions and Recommendations
5. References

Η εργασία είναι στα Αγγλικά, όποια κριτική, σχολιασμός πάντα δεκτά. Όποιος δεν κάνει λάθη, συνήθως δεν κάνει τίποτα -κι αυτό ισχύει για όλες τις δημοσιεύσεις. 

This assignment paper is written in English, for downloading click the image that follows. 

Για την Κωνσταντίνα Κούνεβα

[update:] στα γεγονότα των τελευταίων ημερών, ας προσθέσουμε και την επίθεση προς τους ΜΑΤάδες στο υπουργείο πολιτισμού. Ένα βίντεο από την Πρόεδρο Ένωσης Καθαριστριών, σχετικά με τη δράση της Κούνεβα και τις συνθήκες εργασίας στο χώρο της καθαριότητας

Είναι πολλά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, που μαρτυρούν την έξαρση της κτηνωδούς βίας του κράτους, του παρακράτους και της καταστολής. Ό,τι δε μπορεί να καταστείλει το χριστουγεννιάτικο δέντρο του δημάρχου κωλοεμπόρων και το πνεύμα των ημερών, το αναλαμβάνουν τα ΜΜΕ, οι μπράβοι, τα αφεντικά. Τα τελευταία δε, έχουν φτάσει στο σημείο, πέρα από το να τρομοκρατούν τους εργαζομένους με προτάσεις τύπου Μίχαλου, είτε για την ελαστική εργασία, είτε για την "τελευταία Κυριακή", να παραγγέλνουν δολοφονικές επιθέσεις.

Για όλα αυτά, βέβαια, είπαμε ποιος ευθύνεται: οι "κουκουλοφόροι". ΟΧΙ, δε φταίνε οι πενιχροί μισθοί, η οικονομική κρίση, οι απίστευτες τιμές τους! Οι "κουκουλοφόροι" φταίνε που τα έσπασαν στην Ερμού πριν 20 μέρες -γιατί, ως γνωστόν, η οικονομική δραστηριότητα όλης της Ελλάδας περιορίζεται στις οδούς Ερμού, Σταδίου! 

Λοιπόν! Τρομοκρατία στην καπιταλιστική μας κοινωνία είναι να μην μπορείς να πας για ψώνια.- ΟΛΑ τα άλλα ΔΕΝ είναι τρομοκρατία! Έτσι, τρομοκρατία δεν είναι η αφαίρεση ζωής και οι δολοφονικές επιθέσεις σε μαθητές, εργαζόμενους, μετανάστες. Τρομοκρατία δεν είναι η καταστολή των ΜΜΕ, η πραξικοματική κυβέρνηση, οι φρουροί της αστικής τάξης, ο στρατός σε κίτρινο συναγερμό και ο εκάστοτε υποψήφιος Μορφέας των μικροαστών. Τρομοκρατία δεν είναι...

(Σταματώ! Δεν ξέρω αν βγαίνει νόημα από το παραπάνω, αλλά δε μας έχει συνεπάρει όλους το εορταστικό πνεύμα. Αντιγράφω από το indy.gr για τη δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια του παναττικού σωματείου καθαριστριών:)

Αυτός είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από τους μπράβους των εργολάβων σαν τιμωρία για τη δράση της ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία. 

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς 

DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA 

Να καταθέσουμε την ενίσχυση μας χωρίς δεύτερη σκέψη και τσιγκουνιές. Όχι από το περίσσευμα μας. Ας μας λείψουν τα χρήματα. Είναι θέμα στοιχειώδους ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Είναι δήλωση ότι η εργοδοτική τρομοκρατία ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Οι νονοί της νύχτας και της μέρας θα μας βρουν απέναντι τους!

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!

Η Κωνσταντίνα είναι γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων, το οποίο είναι ίσως το πιο ζωντανό σωματείο των επισφαλώς εργαζομένων στην Ελλάδα, που αγωνίζεται σκληρά και ηρωικά για την υπεράσπιση των εργαζομένων που βρίσκονται στην πιο σκληρή εκμετάλλευση και τη μεγαλύτερη εργοδοτική τρομοκρατία, και οργανώνει Ελληνίδες και μετανάστριες - κατά κύριο λόγο γυναίκες.

Στη Βουλγαρία ήταν ιστορικός επιστήμονας και στην Ελλάδα ήρθε όταν ο γιος της χρειάστηκε να υποβληθεί σε σοβαρή εγχείρηση. Σήμερα ζει μαζί του (πάει 5^η δημοτικού) και με την μητέρα της στα Α. Πετράλωνα. 

Ας ενεργοποιήσουμε την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη μας και ας βοηθήσουμε ώστε τουλάχιστον η Κωνσταντίνα να μην έχει να ανησυχεί για τα λεφτά. Έχει εκατοντάδες άλλα πράγματα να απασχολούν αυτήν την οικογένεια και τις συναδέλφισσες της.

Όμως ας μην νομίζουμε ότι βάζοντας μερικά χρήματα κάναμε το χρέος μας.

Η απάντηση πρέπει και θα δοθεί στους δρόμους, στους εργασιακούς χώρους και τα σωματεία.

Χρειάζεται έμπρακτη αλληλεγγύη και δράση και όχι δάκρυα.

Παραθέτω κάποιους συνδέσμους:

• Δελτία τύπου από εργαζόμενους/οργανώσεις/κόμματα
  
• Ο Κούλογλου για τη δολοφονική επίθεση
• [Ελευθεροτυπία] Παλιότερο άρθρο για το σωματείο και την Κούνεβα
• [Κόκκινο] Συνέντευξη με μέλη της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών

Microsoft Office 2007 on Linux

Ποιος ο λόγος; Ας μη συζητήσουμε για το αν και πόσο καλύτερη είναι η πλατφόρμα γραφείου της Microsoft από του OpenΟffice, αλλά ας δούμε την πραγματικότητα που λέει ότι είναι η πιο διαδεδομένη και επιτυχημένη. Σημαντικό ρόλο στις σουίτες γραφείου πιστεύω πως παίζει το interface και συγκεκριμένα η εργονομία που αυτό προσφέρει, κάτι που στο Office 2007 με ενθουσίασε από την αρχή. Ένας επιπλέον λόγος που δοκίμασα την εγκατάσταση του Οffice 2007 στο Linux, είναι τα Οffice Open XML documents (.docx κλπ), που χρησιμοποιώ συχνά για τις εργασίες της σχολής (το ΟpenOffice 3.0 πλέον τα ανοίγει). Προφανώς, το MS Office δεν είναι cross-platform και για να το τρέξουμε σε Linux native θα χρειαστούμε ένα translation layer που παρέχεται με το Wine. Με το Wine μπορείτε να τρέξετε προγράμματα Windows σε Linux και POSIX συμβατά συστήματα. Δείτε την application db για αναλυτική αναφορά υποστήριξης προγραμμάτων Windows. Εδώ οι 30 most popular applications -ναι, τα games έχουν την τιμητική τους!

• Kατεβάζουμε και εγκαθιστούμε από εδώ την τελευταία έκδοση του Wine για τη διανομή μας. (Όσοι χρησιμοποιούν Debian/Ubuntu ας μην επιχειρήσουν να το εγκαταστήσουν από το dist-repository γιατί η έκδοση είναι παλιά.)
• Κατεβάζουμε από εδώ τη γραμματοσειρά tahoma την οποία θα εγκαταστήσουμε δίνοντας την εντολή wine tahoma32.exe στο φάκελο που βρίσκεται το αρχείο tahoma32.exe που κατεβάσαμε. Η γραμματοσειρά θα εγκατασταθεί στο φάκελο .wine του home directory μας, στον οποίο εγκαθίστανται όσα προγράμματα τρέχουμε με το wine.
• Βάζουμε το cd του Office 2007 στον υπολογιστή και εκτελούμε το αρχείο setup.exe. Η εγκατάσταση θα ξεκινήσει κανονικά. (Ενδέχεται κατά την υποβολή του serial, να καθυστερήσει λίγο στην επιβεβαίωσή του)
• Προχωρούμε στην εγκατάσταση και με την ολοκλήρωσή της έχουμε το Office εγκατεστημένο στο Applications>Other.

Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα έκανα εγκατάσταση το Οffice Student Pack 2007 (Ελληνικά) σε Ubuntu x64 8.10. Εδώ δείτε την εξέλιξη της συμβατότητας του Office με το Wine. Στις παλιότερες εκδόσεις (2003 κλπ) δουλεύουν όλα τα components, ενώ στη 2007 δε δουλεύει στη συντριπτική πλειοψηφία των συστημάτων το Outlook και σε μερικές περιπτώσεις και το PowerPoint (δε μου δούλεψαν). Είναι χρήσιμο να δείτε πως μπορείτε να περάσετε τα fonts του Office 2007 από εδώ. Δυο screenshots:

Υ.Γ Αν έχετε dual boot με Windows στα οποία έχετε εγκαταστήσει το Office, αρκεί η εγκατάσταση μόνο του Wine και η εκτέλεση των προγραμμάτων του Office από τον φάκελο Office12 που βρίσκεται στο partition των Windows.

Comments disabled due to spambot

[Αναδημοσίευση] Τα κάλαντα εφέτο

Τις τελευταίες μέρες γίνονται καθημερινά ακτιβισμοί στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας. Πέτυχα το περασμένο Σάββατο μια ομάδα 50 περίπου φοιτητών-μαθητών, που για ένα πεντάλεπτο κείτονταν στην Ερμού με κλειστά μάτια κρατώντας στα σταυρωμένα χέρια τους ένα τρικάκι με τη φράση: "σας θυμίζουμε την πραγματικότητα που πάτε να ξεχάσετε". Σήμερα, στον ίδιο δρόμο, παίχτηκαν εναλλακτικά κάλαντα. Αναδημοσίευση από: http://deadendmind.blogspot.com/2008/12/blog-post_21.html  

Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
Κάθε σπίτι και φωλιά οι μπάτσοι είναι παντού,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές μεσ' τη γειτονιά
ήρθε η εξέγερση βοηθάτε ρε παιδιά

Δέντρο φωτεινό, καίει λαμπερό,
μήνυμα θα φέρει από το λαό.
Μες στη σιγαλιά ακούμε τρία μπαμ
και κάνει η αγάπη την καρδιά γροθιά.

Δακρυγόνα και φωτιές στο μικρό χωριό
και χτυπάν αλύπητα νέους στο ψαχνό,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές σκόρπισαν παντού
κι η βουλή απέχει μόλις ένα ντου

Κόκκινες μπογιές, οι πέτρες ειν' πολλές
τα κανάλια δείχνουν τις ίδιες παπαριές
Τρέχουν τα παιδιά, σε κάθε γειτονιά,
φωνάζουνε συνθήματα και σπαν στα πεταχτά

Δακρυγόνα και φωτιές στο εξωτερικό
Κόσμος πολύς στους δρόμους, κάτι τρέχει εδώ,
Έι!
Δακρυγόνα και φωτιές χρειάζεται αλλαγή
Ας δώσουμε στη γη μας ακόμα μια στροφή

[Αναδημοσίευση] Μανιφέστο για τους Καιρούς που Ζούμε!

Ιn Love With Life : http://inlovewithlife.wordpress.com/2008/12/13/manifesto/

Την τελευταία εβδομάδα η μαθητιώσα νεολαία βρίσκεται στους δρόμους. Την τελευταία εβδομάδα για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας ξελασπώνουν τα παιδιά μας. Τώρα έρχεται η δική μας ώρα. Από εδώ και πέρα αρχίζει αυτή η ανένδοτη αλληλουχία γεγονότων, που βάζει εμάς να γράφουμε ιστορία. Από εδώ και πέρα αρχίζουμε όλοι να παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας με σκοπό να αλλάξουμε τις ζωές μας.

Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Υπάρχει μόνο η φαντασία και η διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο και το δικαιότερο. Ούτε υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Γι’ αυτό σπάμε ηλίθιους διαχωρισμούς σε αριστερούς και δεξιούς, αφήνουμε πίσω κομματικές ταυτότητες και γραμμές, πετάμε στα σκουπίδια ό,τι μας μπλοκάρει, σκεφτόμαστε ελεύθερα, λειτουργούμε συλλογικά και αλληλέγγυα.

Κάνουμε από τα πιο απλά, όπως :

• Πιάνουμε κουβέντα με όλους για όλα, όχι τα συνηθισμένα αλλά αυτά που μας βασανίζουν.
• Γράφουμε μόνοι μας ή με άλλους ένα φλογερό κείμενο, το βγάζουμε φωτοτυπίες και το μοιράζουμε στον κόσμο.
• Παίρνουμε με τους φίλους μας φύλλα ταπετσαρίας, γράφουμε σε αυτά συνθήματα που μας αρέσουν όπως “όλοι στους δρόμους”, “κάντε συνελεύσεις παντού” και τα κολλάμε σε όλα τα λεωφορεία. Το μήνυμά μας να φτάσει σε όλη την πόλη.
• Κάνουμε αυθόρμητες εκδηλώσεις στους δρόμους της πόλης, ό,τι γουστάρει και αγαπά ο καθένας.
• Πηγαίνουμε στις καταλήψεις των μαθητών, κουβεντιάζουμε με τα παιδιά, ακούμε αυτά που έχουν να μας πουν, τα στηρίζουμε ψυχολογικά.
• Συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, συνελεύσεις.
• Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία. Έχει ωραίο Ήλιο και ωραίους Ανθρώπους έξω.

Μέχρι τα λίγο πιο πολύπλοκα, όπως :

• Όσοι συμμετέχουμε σε κινήματα πόλης και συλλόγους καλούμε σε τοπική πορεία και μετά λαϊκή συνέλευση. Αν μπορούμε, καταλαμβάνουμε κάποιο δημόσιο χώρο και τον κάνουμε σπίτι μας, καλώντας εκεί τοπικές συνελεύσεις. Στις συνελεύσεις συζητάμε αρχικά ό,τι μας βασανίζει, από το πιο απλό ως το πιο σύνθετο και μετά προτείνουμε και συζητάμε λύσεις. Μεταξύ μας την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών την αφήνουμε στους πολιτικούς.
• Όσοι συμμετέχουμε σε σωματεία εργαζομένων σπάμε επειγόντως ό,τι έχει μπλοκάρει τη δράση τους ως τώρα. Περνάμε ψηφίσματα, καλούμε τους εργαζομένους για συμμετοχή στις πορείες και στις συνελεύσεις μας, ενισχύουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες, συντονιζόμαστε με άλλα σωματεία, καλούμε σε απεργία. Ξεπερνάμε χωρίς πολλά πολλά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες, αν είναι διεφθαρμένες και εμποδίζουν σε όλα αυτά.
• Όσοι συμμετέχουμε σε κόμματα ή σε αρτηριοσκληρωμένες καταστάσεις δεν υπακούμε σε γραμμές. Η δική μας άποψη για τα πράγματα έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή της γραμμής. Όπως και η άποψη του διπλανού. Η αλήθεια της γραμμής δεν καλύπτει την αλήθεια κάθε ανθρώπου. Η αλήθεια κάθε ανθρώπου όμως αλλάζει την πραγματικότητα. Και αυτό γίνεται εδώ και τώρα.

Μην κοιτάτε αποσβολωμένοι όσοι διαβάσατε το κείμενο. Αυτά όλα και άπειρα άλλα ήδη συμβαίνουν. Απλώς έτυχε και δεν το πήρατε χαμπάρι.

Προς τους δημοσιογράφους : Να χαρείτε, σταματήστε να βιντεοσκοπείτε ή να μεταδίδετε τα δάχτυλο αντί για το φεγγάρι. Εντάξει, ακούσαμε εκατομύρια φορές για τα 250 καταστήματα που έπαθαν ζημιές. Για τη νεολαία όμως, για την κοινωνία και τα προβλήματά της δεν ακούσαμε τίποτα. Τι νομίζετε ότι όλοι αυτοί που γεμίζουν τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις κτλ είναι βαλτοί? Έχετε καταντήσει πια γραφικοί. Όσο και να θέλετε, ο κόσμος πλέον για πρώτη φορά συζητάει και κατεβαίνει στους δρόμους για άλλα πράγματα από αυτά που του μεταδίδετε. Συνεχίστε αυτή τη χαζή κωμωδία. Αυτή τη φορά θα την παίζετε χωρίς θεατές.

Προς τους καλλιτέχνες : Καιρός να βγείτε στους δρόμους. Δεν γίνατε αυτό που γίνατε, για να εκτελείτε μπροστά σε κλειστά μάτια/ώτα. Γεμίστε την πόλη με δρώμενα. Πάτε στις συνελεύσεις και προτείνετε θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα και θα δείτε ανταπόκριση. Κατεβείτε στις διαδηλώσεις με δρώμενα. Τι ακριβώς περιμένετε, για να σταματήσετε τον εκφυλισμό στον οποίο έχει φτάσει η τέχνη σήμερα?

Προς τους ανθρώπους του πνεύματος : Εδώ δύσκολα τα πράγματα. Εσάς σας έχει βαρέσει τόσο η μαλακία τα τελευταία χρόνια, που σημερά έχετε φτάσει στο σημείο να αναμασάτε την προπαγάνδα των καναλιών, που μεταδίδει το κράτος. “Όχι άλλη Βία”, “Βάνδαλοι”, “γνωστοί - άγνωστοι”, “τα παιδιά σήμερα δεν έχουν καλή ανατροφή”. Ξυπνήστε από τον λήθαργο, στον οποίο έχετε περιπέσει και ως γερασμένα μυαλά που είστε ενωθείτε και εσείς με τον κόσμο και κάντε ένα ελάχιστο κάτι. Η πνευματική “πρωτοπορία” αυτής της κοινωνίας είστε αναντίστοιχη της εποχής και αυτό είναι η χειρότερη βρισιά για εσάς.

Προς τους πολιτικούς : Αφού δεν υπάρχετε, που δεν υπάρχετε, δεν πάτε σπίτια σας? Στις τελευταίες εκλογές υπήρχε ένα μπλουζάκι που έλεγε “ψήφο σε κανένα πούστη, μπουρδέλο τα κάνω και μόνος μου”.

Προς τους “καπιτάλες” : Μμμ, κάτι μου λέει ότι τελικά εσείς παίρνετε όλες τις αποφάσεις άρα εσείς είστε και το πρόβλημα. Φροντίστε να συνηθίσετε αυτούς τους καιρούς που ζούμε σε μία άλλη ποιότητα δημοκρατίας. Κάτι τρίζει? Μην φοβάστε, μάλλον είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια σας.

[Αναδημοσίευση] Μια πρώτη ανάλυση της εξέγερσης

Ριζοσπαστικός Προβληματισμός: http://rizospastes.blogspot.com/2008/12/blog-post.html

Από την εξέγερση στο κίνημα;


Μια σταγόνα φτάνει για να ξεχειλίσει το ποτήρι

Η πρώτη φάση του αγώνα του Δεκέμβρη του 2008 ολοκληρώθηκε. Όλοι καταλαβαίνουν ότι ο θάνατος του Αλέξη ήταν απλά η αφορμή για να βγει στην φόρα μια συσσωρευμένη οργή για ένα πλήθος ζητημάτων όπως:

Η αστυνομική βαρβαρότητα που κορυφώθηκε τα τελευταία έτη, και με την ανοχή/άνοδο των συντηρητικών αντανακλαστικών στην κοινωνία από το ’90 (λόγω πλήθους ηττών), και με την προώθηση του δόγματος και του κράτους ασφάλειας. Αστυνομική βαρβαρότητα και κρατική καταστολή που την βίωσε κάθε κομμάτι που αγωνίστηκε τα τελευταία χρόνια. Ποιός ξεχνάει τους εισαγγελείς στα σχολεία από το ’98, το ξυλοφόρτωμα στο φοιτητικό κίνημα (περίπτωση 8η Μάρτη, πράσινα σταράκια κ.α.), τον καθημερινό εξευτελισμό των μεταναστών (θυμηθείτε απλά –σαν την κορυφή του παγόβουνου- το σοκαριστικό video από το Α.Τ. Ομόνοιας που ανάγκαζαν τον ένα μετανάστη να χτυπά τον άλλο), την απαξίωση που δέχτηκε η έξι εβδομάδων απεργία των δασκάλων, το χτύπημα στους λιμενεργάτες, την ποινικοποίηση της αντι-κουλτούρας, της ριζοσπαστικής νεολαίας κ.α. Στρατό κατοχής θύμιζαν τα ΜΑΤ στα Εξάρχεια (και όχι μόνο).

H επισφάλεια. Ανεργία, κακοπληρωμένες δουλειές χωρίς δικαιώματα, ανασφάλιστη εργασία, stage και προσωρινές συμβάσεις ακόμα και στο πάλαι ποτέ «καλό δημόσιο» και άλλα πολλά που όλοι πια γνωρίζουμε.

Την προκλητική διακυβέρνηση εις βάρος του (παλιού και νέου) προλεταριάτου: δεν μιλάμε για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, για τον πλουτισμό και το βόλεμα των «γαλάζιων» παιδιών, αλλά για γεγονότα όπως η μεταφορά χρημάτων στις τράπεζες για να αντιμετωπιστεί η «κρίση» («κοινωνικοποίηση των ζημιών»), ο νόμος Πετραλιά, ο νόμος πλαίσιο, οι συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις, οι συνδικαλιστικές διώξεις με την πλάτη της «Δικαιοσύνης», η εντατικοποίηση των μαθητών από το νόμο Αρσένη και μετά κ.α.

Όλα αυτά, και μια συσσωρευμένη πίεση σε όσους ακόμα πιστεύουν ότι μπορούν και πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα, πυροδότησαν αυτό που ζούμε. Την πρώτη κοινωνική εξέγερση στον πλανήτη μετά την πρόσφατη "οικονομική" κρίση.


Δεν είμαστε Γαλλία, ή η εμφάνιση του
πλήθους του νεανικού προλεταριάτου

Πολλοί, ειδικά στο εξωτερικό, παρομοιάζουν την εξέγερση της τελευταίας εβδομάδας με την εξέγερση στα γαλλικά προάστια. Παρολαυτά, πολλά πράγματα διαφέρουν, και αυτό φαίνεται και από το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα. Συγκεκριμένα:

Το Σάββατο το βράδυ, την πρώτη άμεση ενημέρωση και απάντηση στο γεγονός της δολοφονίας την δίνει ένα δίκτυο ανθρώπων που σχετίζεται με τους πολιτικούς χώρους: αντιεξουσιαστές και αριστερά. Αυτή η ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, να έχει σφιχτούς πολιτικούς-ιδεολογικούς χώρους, μια ιδιαιτερότητα που πολλές φορές μπλοκάρει παρά εξυπηρετεί τις κινηματικές-κοινωνικές διεργασίες (με τους εισοδισμούς, τους πολιτικούς ανταγωνισμούς, τους σεχταρισμούς κτλ.) ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΥΠΕΡ. Ο πολιτικοποιημένος κόσμος ήταν που κατέβηκε την Κυριακή, και ΕΝΩΜΕΝΟΣ έδωσε μια πρώτη, πολύ δυναμική απάντηση, δημιουργώντας το κλίμα του ξεσηκωμού.

Και την Δευτέρα, 8/12, αυτή την ιστορική πια μέρα, γίνεται η εξέγερση. Πέρα από τους πολιτικοποιημένους εισβάλλουν στο προσκήνιο οι οργισμένοι μαθητές, που ο δυναμισμός τους ξεπερνά κατά πολύ κάθε αναρχικό και αριστερό χώρο. Εισβάλλουν ακόμα στο ιστορικό προσκήνιο οι μετανάστες, κυρίως 2ης γενιάς, που εκφράζουν χρόνια συσσωρευμένης καταπίεσης[1]. Εισβάλλουν ακόμα οι νέοι επισφαλείς, νέοι άνθρωποι που η πρώτη τους δειλή εμφάνιση έγινε με τις απεργίες για το Ασφαλιστικό, αλλά τώρα κατέβηκαν με μεγαλύτερη οργή. Κακά τα ψέμματα: το νεανικό προλεταριάτο ήταν αυτό που κατέβηκε και αποφάσισε ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ.
Ακόμα και αν κάποιος δεν έσπαγε ή δεν ήθελε να είναι σπάστης, καταλάβαινε και ανεχόταν πλήρως την οργή: έπρεπε να γίνουν όλα λαμπόγυαλο, όχι μόνο για να «πάρουν το μήνυμα», όχι μόνο για να «πέσει η Κυβέρνηση», αλλά για να δηλωθεί ότι υπάρχει ένα ιστορικό όριο του τι μπορεί να γίνεται και να μη γίνεται σε αυτόν τον τόπο. ΩΣ ΕΔΩ.

Με αυτήν την έννοια, η εξέγερση ήταν προϊόν όχι μεταναστών-αποκλεισμένων στα γκέτο, αλλά των διάχυτων αποκλεισμένων και χτυπημένων από τον νεοφιλελευθερισμό, του πλήθους του νεανικού προλεταριάτου.



Η «μεγάλη δεκαετία» του ’90 τελείωσε, τα «πέτρινα χρόνια έσπασαν»,
τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πια

Ο τελευταίος κύκλος μεγάλων αγώνων, κατά τη γνώμη μου, τελείωσε την περίοδο ’91-’93. Αυτός ο κύκλος αγώνων έφερνε από πίσω του όλη την κληρονομιά των αγώνων από τη μεταπολίτευση και μετά, από τις δεκαετίες του ’70-’80. Έκλεισε με την εμφάνιση, όχι μόνο δυνατών εργατικών αγώνων, αλλά και ενός εκπληκτικού μαθητικού κινήματος το ’90-’91 που οι ρίζες του φτάνουν ως τώρα.
Και ξεκίνησε αυτή η δύσκολη πορεία των «πέτρινων χρόνων», με λίγους μεγάλους αγώνες. Ξεκίνησε αυτή η πορεία σφοδρής νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης, ξεκίνησε η άνοδος της ηττοπάθειας αλλά και της ατομικής λύσης, του ατομικού life-style, ξεκίνησε μια άνευ προηγούμενου από-συλλογικοποίηση και συντηρητικοποίηση της κοινωνίας. Σε όλα αυτά τα χρόνια πολλές σημαντικές μάχες δόθηκαν (π.χ. Ιονική, ΑΣΕΠ ’98, ασφαλιστικό Γιαννίτση κ.α.), πολλά πολιτικά γεγονότα έλαβαν χώρα (Θεσσαλονίκη 2003), δεν θέλω να τα απαξιώσω, αλλά δεν άλλαξαν το «κοινωνικό αεράκι»…
Μόνο τα τελευταία 2 χρόνια κάτι άρχισε να κινείται: με την επιθετική απεργία των 6 εβδομάδων των δασκάλων, με το μεγάλο φοιτητικό κίνημα, με τις απεργίες για το Ασφαλιστικό. Αλλά και με την άνοδο της συζήτησης για την επισφάλεια, με την συνεχή ανάδειξη των προβλημάτων των μεταναστών, με την κριτική στον γραφειοκρατικό και παραδοσιακό τρόπο οργάνωσης και δράσης και την αναζήτηση νέων τρόπων έκφρασης π.χ. φόρουμ εργαζομένων, σωματεία βάσης, blogs πολιτικού προβληματισμού κ.α.. Και πάλι: τίποτα δεν προδίκαζε αυτό που θα γινόταν…
Γιατί η εβδομάδα που πέρασε άλλαξε αμετάκλητα τα πράγματα. Όχι, δεν κατέβηκε η εργατική τάξη του ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα στις «κρίσιμες, παραγωγικές ηλικίες», όχι, δεν κατέβηκε ο «λαός», ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΘΕΣΗ, ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΝΑ ΔΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.


Το αστικό κομματικό σύστημα σε κλονισμό

Ψάχνουν λοιπόν να δούνε τι φταίει, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, «αναλυτές». Μέχρι και οι ίδιοι αναγνωρίζουν έμμεσα ότι η νέα ταξικότητα που δημιουργήθηκε βήμα-βήμα τα τελευταία 20 χρόνια, οι νέες ανισότητες, οι νέοι αποκλεισμοί, εξεγέρθηκαν. Ψάχνουν να διαχειριστούν μια κατάσταση αλλά δεν μπορούν. Δηλώσεις νομιμοφροσύνης ζητάνε στην Βουλή, αποκήρυξη της βίας. Και όλοι συμμετέχουν στο παιχνίδι, όλα τα κόμματα[2]. Αλλά γνωρίζουν καλά ότι το πρόβλημα είναι πιο βαθύ. Το γνωρίζουν πολύ καλά. Και το χειρότερο για αυτούς είναι ότι δεν έχουν κανένα New Deal στο συρτάρι τους. Ποιος «πράσινος καπιταλισμός», ποιος «νεοκενσϋανισμός», ποια «προοδευτική σοσιαλιστική διακυβέρνηση», ποιο «λαϊκό αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο»: πολλά περισσότερα μπήκαν αυτές τις μέρες επί τάπητος και το ξέρουν. Πολλά περισσότερα ζητήθηκαν, πολλά περισσότερα από τα κυβερνητικά προγράμματα που υπόσχονται, που κάθονται και γράφουν σε κλειστά think tanks…Σκεφτείτε, τι σημαίνει π.χ. να αφοπλιστεί η αστυνομία, να διαλυθούν τα ΜΑΤ, που ζητάει ο αγωνιζόμενος κόσμος; Και αν γίνει αυτό, ποιος εγγυάται πια την (αστική) τάξη; Και ο κόσμος ενδιαφέρεται πια για την (αστική) τάξη;


Βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο

Για πρώτη φορά το άγχος της σύγκρουσης βγήκε από την μέση. Μια ζωή έμπαινε το ζήτημα «βίαιη σύγκρουση ή όχι», μια ζωή περιμέναμε την κορύφωση και όλοι τσακώνονταν για το πώς θα ήταν αυτή: ειρηνική ή συγκρουσιακή;
Τώρα ήρθαν τα πράγματα «τούμπα». Ξεκινήσαμε ουσιαστικά με ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ και τώρα πια δεν έχουμε το άγχος της βίας. Το μήνυμα για τις δυνάμεις μας το πήραν. Τώρα ξεκινάει η δεύτερη φάση του αγώνα: να λάβει αυτός ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά (δες π.χ. τις καταλήψεις σε δημόσιους χώρους και τις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις όπως στο Μπραχάμι), να ανοίξει το ζήτημα πέρα από το νεανικό προλεταριάτο, να θέσει και άλλα περιεχόμενα. Κρίσιμο θα είναι αν θα στηριχτεί ο αγώνας σε κοινωνικά υποκείμενα με «υλική σύνδεση» (χωρική, συμφερόντων, κουλτούρας) όπως οι μαθητές και οι φοιτητές. Πολύ κρίσιμο, γιατί μόνο με «σφριγηλά κοινωνικά υποκείμενα» μπορεί να συνδεθεί ο νέος, διάχυτος-επισφαλής εργάτης, καθώς και οι μετανάστες χωρίς φωνή. Και μόνο με κοινωνικά υποκείμενα στον δρόμο μπορεί να κάνει το βήμα και ο «μεσήλικας προλετάριος», ανοίγοντας και τα δικά του ζητήματα (και όχι μόνο βλέποντας πορείες από τους πολιτικοποιημένους). Φαίνεται πάντως ότι υπάρχει πολύ κεκτημένη ταχύτητα και ο αγώνας θα κρατήσει ως τα Χριστούγεννα. Μετά όλα είναι ανοιχτά.
Όπως και να έχει, αυτή η εξέγερση είναι πολύ πιθανόν να λειτουργήσει όπως η ιταλική Piazza Statuto ή ο δικός μας Νοέμβρης του ’73: να δώσει δηλαδή κοινωνική αυτό-πεποίθηση, να αντανακλαστεί σε άλλους, νέους αγώνες από εδώ και πέρα. Μπορούμε λοιπόν να το βροντοφωνάξουμε:
Σύντροφοι, είμαστε σε καλύτερη θέση πια!

mr_sun_light, 13 Δεκέμβρη 2008, Θεσσαλονίκη


[1] Σημαντικό ρόλο στο ότι οι μετανάστες 2ης γενιάς μπήκαν στο παιχνίδι ήταν: α) το ότι ο χωρικός αποκλεισμός δεν είναι τόσο έντονος στην Ελλάδα όσο σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και β) υπάρχει πραγματική επαφή, συνέρευση και προώθηση της ζύμωσης και της αλληλεγγύης μεταξύ των ντόπιων και μεταναστών μαθητών στα σχολεία. Αυτό οφείλεται και στην αδυναμία του Κράτους να προωθήσει μια διαχωριστική εκπαίδευση, αλλά και στην υπέρογκη προσπάθεια ριζοσπαστών εκπαιδευτικών τα τελευταία 15 χρόνια να αίρονται οι αποκλεισμοί και «η Μπρουνίλντα να κάθεται δίπλα στην Δήμητρα». Από αυτούς τους μετανάστες 2ης γενιάς έχουμε κάθε λόγο να περιμένουμε ακόμα περισσότερα. Άλλωστε ιστορικά ήταν πάντα η 2η γενιά μεταναστών που ξεσηκωνόταν σε όλες τις χώρες, και όχι η 1η γενιά, η οποία πάλευε να σταθεί στα πόδια της και να επιβιώσει.


[2] Για τα παραδοσιακά συνδικάτα, ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλήθεια, τι να πούμε; Με τον όλο χειρισμό της απεργίας της 10ης Δεκέμβρη φάνηκε το πόσο ανίκανοι είναι πια να εκμεταλλευτούν μια τέτοια κατάσταση αναβρασμού προς όφελος τους, να την διαμεσολαβήσουν και να την χρησιμοποιήσουν για να βελτιώσουν τη θέση τους ως κάστα γραφειοκρατών συνδικαλιστών. Δεν είναι μόνο ότι και οι ίδιοι, με την χρόνια υποταγή τους, δεν έχουν πια εμπειρίες αγώνα και διαμεσολάβησης των αγώνων, αλλά και το ότι δεν έχουν καμία μα καμία επαφή με το οργισμένο νεανικό προλεταριάτο.

[Αναδημοσίευση] Οι αόρατοι νεκροί της Δημοκρατίας

"Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου..."

Δεν πρόκειται προβώ σε σχολιασμό, ανάλυση, γεγονότων κτλ. Ο καθείς λέει το μακρύ και το κοντό του, ανάλογα με τις εμπειρίες του. Μέρες θλίψης και οργής για πολλούς από εμάς, που δεν είμαστε καθόλου έκπληκτοι με το περιστατικό. Τα νούμερα τον τελευταίο καιρό για τις κρατικές δολοφονίες, είναι τρομακτικά. Το κράτος καταστολής, χύνει τα κροκοδείλια δάκρυά  για τους νεκρούς: στις φυλακές, τους μετανάστες στην Πάτρα, την έγκυο στη Λευκίμμη και τους χιλιάδες φοιτητές που ξυλοκοπά σε κάθε πορεία. Παραθέτω ένα παλιό άρθρο, για τους νεκρούς της αστικής δημοκρατίας, που αποτελεί καθεστώς, όσο εργάτες, εργαζόμενοι και εν γένει καταπιεζόμενοι, μικροαστίζουν.

(Ιός, Ελευθεροτυπία, 21/7/1996)
Κάποιοι δεν έχουν λόγους να συνεορτάσουν την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας. Δεν πρόκειται για τους "σεσημασμένους εχθρούς" -που αιωνίως "ζηλεύουν" τις επιδόσεις μας στην κοινωνική οργάνωση και τον πολιτισμό- αλλά για τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που εργάζονται στην Ελλάδα. Ζώντας χωρίς δικαιώματα αντιμετωπίζουν καθημερινά την αδιαφορία και την κατασταλτική μανία του κράτους. Εχουν τους νεκρούς και τους τραυματίες τους, θύματα ενός αθέατου πολέμου που μαίνεται από τις αρχές της δεκαετίας του '90.
Από τα ψιλά του τύπου σταχυολογήσαμε περιστατικά ένοπλης κρατικής βίας κατά των λεγόμενων λαθρομεταναστών που αν αναφέρονταν σε ομοεθνείς μας θα μιλούσαμε για ολοκληρωτισμό. Περίπου 40 νέοι άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί και πάνω από 20 έχουν τραυματιστεί από τα υπηρεσιακά περίστροφα των αστυνομικών και τα πολεμικά εργαλεία των στρατιωτικών περιπόλων, από το 1991 έως σήμερα. Και όταν καθυστερούν οι υπάλληλοι της Δημοκρατίας, αναλαμβάνουν οι ιδιώτες κυνηγοί κεφαλών. Τα αποτελέσματα εξίσου σημαντικά για τη λειτουργία του πολιτεύματός μας: 15 νεκροί και 5 σοβαρά τραυματισμένοι. Στον ανατριχιαστικό απολογισμό προστίθενται και τα περίπου 10 θύματα βασανισμού στα κρατητήρια ή οι διαμελισμένοι από τις νάρκες των συνόρων.
Την περίοδο της "εθνεγερσίας" που ενέσκηψε και στη χώρα μας με την βαλκανική κρίση δεν ήταν εύκολο να καταγραφούν αυτές οι βρόμικες υποθέσεις. Ενώ η τότε κυβέρνηση οργάνωνε τα "ειδικά αποσπάσματα" στη μεθόριο και τις "επιχειρήσεις - σκούπα" στα χωριά και τις πόλεις με την εντολή "βαράτε στο ψαχνό", πολιτικά στελέχη και ΜΜΕ αποσιωπούσαν την πραγματικότητα, αντέστρεφαν την εικόνα και μιλούσαν για την "απειλή των αλλοδαπών". Συγκαλύπτονταν ακόμα και τα λιγοστά επεισόδια που έφταναν στο φως της δημοσιότητας. Επώνυμες μαρτυρίες αλβανών πολιτών, για δολοφονίες και απίστευτα βασανιστήρια που υπέστησαν φίλοι τους στην Ελλάδα θεωρήθηκαν "απόπειρες δυσφήμισης της χώρας μας". Ο Μανώλης Καλαμίδας π.χ, ως εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ τότε, κόντεψε να θέσει εκτός νόμου το "Ρόιτερ" στις 19.2.1992, όταν το ειδησεογραφικό πρακτορείο τόλμησε να διανείμει διασταυρωμένα περιστατικά από τις αλβανοφαγικές δραστηριότητες των ελληνικών περιπόλων. Η Δημοκρατία μας έφτασε στο σημείο να καταδικάσει τέσσερις νέους της "Αντιπολεμικής Αντιεθνικιστικής Συσπείρωσης" επειδή στις 4.4.1992 μοίραζαν κείμενο στο οποίο υποστήριζαν ότι: "μας λένε ψέματα και μας δηλητηριάζουν με τον εθνικισμό, την πολεμοκαπηλεία και το ρατσισμό. Θέλουν να μας κάνουν να δεχόμαστε αδιάφορα τις δολοφονίες αλβανών φυγάδων στα σύνορα από ειδικά στρατιωτικοαστυνομικά σώματα που έχουν συγκροτήσει". Το δικαστήριο έκρινε ότι "διέσπειραν ψευδείς ειδήσεις και φήμες ικανές να επιφέρουν ανησυχίες και φόβο στους πολίτες, να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και να επιφέρουν διαταραχή στις διεθνείς σχέσεις της χώρας"!
Κάθε φόνος "λαθρομετανάστη" που φτάνει ως τα ΜΜΕ, συνοδεύεται από τα κωμικοτραγικά αστυνομικά δελτία περί "τυχαίας εκπυρσοκρότησης" ή "πυροβολισμού στον αέρα που κατά λάθος πέτυχε τον ύποπτο στην καρδιά"! Αν το κόλπο δεν πείθει, τότε επιστρατεύεται η υποτιθέμενη επικινδυνότητα του θύματος. Στον "ιδιωτικό τομέα" οι δολοφόνοι παρουσιάζονται ως πανικόβλητοι από την εγκληματικότητα των ξένων στην περιοχή τους. Στην πραγματικότητα όμως, το θύμα δεν έχει διαπράξει κανένα αδίκημα, ή το πολύ πολύ να έχει επιχειρήσει να αφαιρέσει κάποιο ευτελές αντικείμενο. Θυμίζουμε τους δυο νεκρούς κλέφτες ποδηλάτων στην Ηλεία (Μάρτιος '94) και στην Πιερία (Φεβρουάριος '96) και τον πυροβολημένο από αγροφύλακα στον Τύρναβο κλέφτη καρπουζιού τον περασμένο μήνα. Για να σχετικοποιηθεί το φαινόμενο της βίας κατά των ξένων, που δεν φαίνεται να κοπάζει, διανέμονται από το κράτος στατιστικές με στόχο να το δικαιολογήσουν. Δημοσιεύονται ξανά και ξανά οι ίδιες λίστες της παραβατικότητας των μεταναστών, στις οποίες αποκρύπτεται το γεγονός ότι ο κύριος όγκος τους αφορά αδικήματα που έχουν σχέση με την ίδια τους την υπόσταση στην ελληνική κοινωνία. Δηλαδή είναι όλοι "παράνομοι", διότι η Δημοκρατία μας δεν θέλει να τους νομιμοποιήσει.

ΟΙ ΜΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ

ΣΙΔΕΡΗΣ ΙΣΙΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μέλος της αριστερής οργάνωσης Κ.Ο.Μαχητής, ο 16χρονος μαθητής κόλλαγε αφίσες στην πλατεία Κοτζιά την παραμονή της Πρωτομαγιάς του 1976, όταν κατέφθασαν τα αστυνομικά όργανα για συλλήψεις. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην Πειραιώς. Η κηδεία του μετατράπηκε σε μαχητική διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα 'Κάτω η Νέα Τρομοκρατία'.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ο ιδιόρρυθμος γιατρός βρήκε το θάνατο στις 11 Ιουλίου 1978, κατά τη διάρκεια νυχτερινής εισβολής των νεοσύστατων τότε ΜΕΑ στο σπίτι του. Είχε προηγηθεί πολυήμερη καμπάνια της εφημερίδας 'Το Βήμα' για την εξουδετέρωσή του και τον τερματισμό της "ατμόσφαιρας ανυπαρξίας του κράτους" που δημιουργούσε η θορυβώδης παρουσία του στη μέση του Π. Φαλήρου.

ΣΩΤΗΡΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Μέλος της ΚΝΕ, η φοιτήτρια του Παντείου μοίραζε το μεσημέρι της 28ης Ιουλίου 1980 έξω από το εργοστάσιο της ΕΤΜΑ στο Βοτανικό προκηρύξεις για την εργατική διαδήλωση της επομένης εναντίον της λιτότητας. Εξερχόμενο λεωφορείο της εταιρείας τη χτύπησε, πολτοποιώντας το κεφάλι της. Το ίδιο βράδι η 3η βάρδια του εργοστασίου προχώρησε σε απεργία διαμαρτυρίας, ενώ τα ΜΑΤ αναλάμβαναν να 'καθαρίσουν' την περιοχή από τους συγκεντρωμένους πολίτες. Με ανακοίνωσή της, η κυβέρνηση Γ. Ράλλη εξέφρασε τη δυσφορία της για "τις προσπάθειες που καταβάλλονται να πολιτικοποιηθεί το αστυνομικό δελτίο". Εντελώς διαφορετική γνώμη είχαν φυσικά οι χιλιάδες κόσμου που συνόδευσαν την 21χρονη φοιτήτρια στην τελευταία της κατοικία με συνθήματα `Λεύτερος συνδικαλισμός' και `Οχι άλλο αίμα για την εργοδοσία'.

ΤΑΣΟΣ ΜΑΓΛΑΡΙΔΗΣ. Παλαίμαχος ΕΑΜίτης, συμμετείχε σε συγκέντρωση αντιστασιακών που στις 28 Οκτωβρίου 1980 επιχείρησαν να παρελάσουν στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Στη διασταύρωση των οδών Ελ. Βενιζέλου & Β. Γεωργίου δέχτηκαν επίθεση της αστυνομίας, με γκλόμπς και κλοτσιές. Χτυπημένος άσχημα στο κεφάλι, ο 76χρονος αγωνιστής μεταφέρθηκε στο ΑΧΕΠΑ για να υποκύψει στις 30 Νοεμβρίου.

ΚΟΥΜΗΣ - ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ. Οταν στις 16 Νοεμβρίου 1980 η αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ επιχείρησε να σπάσει την κυβερνητική απαγόρευση για πορεία μέχρι την αμερικανική πρεσβεία, τα ΜΑΤ μετέτρεψαν το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο. Από τα γκλόμπς σκοτώθηκαν η 21χρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου κι ο 26χρονος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής. Η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις "οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων" που "αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού", διευκρινίζοντας απλώς ότι "για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις". Εξίσου διακριτικός απέναντι στην αστυνομική βία υπήρξε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ενώ το σύνολο των ΜΜΕ έσπευσε να ρίξει την ευθύνη της σφαγής στους (μη κατονομαζόμενους) "2.000 προβοκάτορες".

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΤΕΖΑΣ. Ο φόνος του 15χρονου μαθητή από τον αστυφύλακα Αθανάσιο Μελίστα με σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής κατά τη διάρκεια μικροεπεισοδίων στις παρυφές της πλατείας Εξαρχείων ήταν το αποκορύφωμα ενός χρόνου βίαιων `επιχειρήσεων αρετής'. Οι παραιτήσεις των προϊσταμένων του Υπουργείου Δημ. Τάξεως Τσούρα και Κουτσόγιωργα δεν έγιναν δεκτές, τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο Χημείο συλλαμβάνοντας 37 νέους και το κέντρο της Αθήνας έζησε άγριες ώρες - με χιλιάδες αγανακτισμένους διαδηλωτές, κατάληψη του ΕΜΠ και κοινό αγώνα "αγανακτισμένων πολιτών" της ΠΑΣΚΕ με φασιστικές ομάδες κατά της `αναρχίας'. Καταδικασμένος πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση (με ανασταλτικό χαρακτήρα), ο Μελίστας θα αθωωθεί στις 25/1/1990 από το Εφετείο.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1986 ο 60χρονος εργάτης της ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ πραγματοποιούσε μαζί με 650 συναδέλφους του καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Υπ. Βιομηχανίας, ύστερα από άρνηση της υφυπουργού Β.Παπανδρέου να τους δεχτεί για το θέμα της μη καταβολής δεδουλευμένων τους. Αστυνομικοί τους απώθησαν βίαια με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του. Πέθανε από μετατραυματική επιπλοκή στο ΚΑΤ (12/9/86).

"ΚΑΠΑ ΜΑΡΟΥΣΗ". Η μαζικότερη σφαγή πολιτών από τις δυνάμεις καταστολής συνέβη στις 10 Ιανουαρίου 1991. Την επαύριο της δολοφονίας του καθηγητή Τεμπονέρα, μικροεπεισόδια στις παρυφές διαδήλωσης 100.000 ατόμων στην Αθήνα κατέληξαν σε πολύωρες συγκρούσεις χιλιάδων νέων με τα ΜΑΤ. Ενα από τα 4.000 δακρυγόνα που επισήμως ρίχτηκαν κατά των διαδηλωτών προκάλεσε πυρκαγιά στο βιβλιοχαρτοπωλείο Λίβα και στο κτίριο του 'Κ. Μαρούση'. Νεκροί από ασφυξία ανασύρθηκαν ο 32χρονος επιχειρηματίας Περικλής Ρεπάκης, ο 57χρονος δικηγόρος Μανόλης Κοντόπουλος, ο 59χρονος χρυσοχόος Ιωάννης Νεμετζίδης κι ένα - αγνώστων στοιχείων - νεαρό άτομο. Παρά την ύπαρξη πλήθους επώνυμων μαρτύρων (όχι μόνο διαδηλωτών) για τα αίτια της πυρκαγιάς, η υπηρεσιακή ΕΔΕ έκλεισε την υπόθεση κάνοντας λόγο για "εμπρησμό του κτιρίου από αναρχικούς"...

ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ ΑΚΙΑΡ. Τούρκος πρόσφυγας συνελήφθη στις 21 Ιανουαρίου 1991 στην Αθήνα με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Σακατεμένος από τα βασανιστήρια, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ όπου ξεψύχησε στις 29 Ιανουαρίου. Ο υπουργός Δημ. Τάξης Βασιλειάδης κάλυψε πλήρως τους υφισταμένους του και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΙΑΚΑΣ. Ο 28χρονος νέος έκανε τη νυχτερινή βόλτα του στην ερημιά του Μοσχάτου, όταν βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε εποχούμενους οπλοφόρους με πολιτικά που ζήτησαν τα στοιχεία του. Τρομοκρατημένος το έβαλε στα πόδια για να δεχτεί πισώπλατα τέσσερις σφαίρες από τον αρχιφύλακα Ευάγγελο Λαγουδάκη. Αντιμέτωπη με το γεγονός ότι ο αδικοσκοτωμένος δε βαρυνόταν με το παραμικρό αδίκημα, η ηγεσία της αστυνομίας φρόντισε να 'διαρεύσει' ότι το θύμα "είχε ψυχολογικά προβλήματα"...

ΛΟΥΤΦΗ ΟΣΜΑΝΤΖΕ. Ο 40χρονος μουσουλμάνος από την Ξάνθη συνελήφθη στις 14 Ιανουαρίου 1996 μεθυσμένος στο Βύρωνα και μεταφέρθηκε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Στις 10μμ της επόμενης μέρας ήταν νεκρός. Ο ιατροδικαστής Μ. Νόνας διαπίστωσε ότι ο θάνατός του προήλθε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά τη διάρκεια ξυλοδαρμού του.