Απρίλιος 2008 - Posts
Unique String Randomizer. Ο,τι λέει και ο τίτλος. Αφορμή από ένα πανεπιστημιακό project. Σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο όμως εξυπηρετεί αν θες να βρεις ψευδοτυχαίες συμβολοσειρές (π.χ τις αποθήκευσα σε ένα .txt για Bulk Insertion σε db). Την ταχύτητα του αλγορίθμου δεν μπορώ να την εγγυηθώ με κάποιο Ο-notation γιατί δεν ξέρω την ταχύτητα του ranδomizer της Java. Τέλοσπάντων, παραθέτεται ο κώδικας και ελπίζω κάποιος να παραθέσει κάποια εναλλακτική/γρηγορότερη/κομψότερη λύση...
Λοιπόν, σύντομα, τα ακόλουθα. Αρχικοποιούμε τρεις στατικούς πίνακες συμβολοσειρών με γράμματα ανάλογα τον πίνακα (π.χ το πρώτο γράμμα κάθε λέξης, τα σύμφωνα και τα φωνήεντα). Επίσης, αρχικοποιούμε, τις βοηθητικές μεταβλητές και τη βοηθητική Συλλογή και τη γεννήτρια ψευδοτυχαίων αριθμών. Ακόμα, φτιάχνουμε δύο συναρτήσεις που επιστρέφουν String. Η generate() επιλέγει (με τη βοήθεια του Randomizer της Java) το μέγεθος της λέξης, την κατασκευάζει, με την αλλεπάλληλη εναλλαγή συμφώνων και φωνηέντων, και την επιστρέφει στη συνάρτηση getWord(). Εκεί γίνεται έλεγχος μοναδικότητας, με τη βοήθεια της συλλογής HashSet, και επιστρέφει τη λέξη-όνομα (ελπίζω από τον κώδικα να φάνηκε ότι έγινε προσπάθεια δημιουργίας επίθέτων :-) ). Τέλος, στη main, πάρτε μια εκατοστή ονόματα για να γελάσετε!
Αν θέλετε κάτι στα αγγλικά απλά αλλάξτε τo αλφάβητο στους πίνακες. Πάντως με ένα ακόμη πίνακα καταλήξεων και λίγη δουλεία ακόμη στον κώδικα μπορεί κάποιος να πετύχει αληθοφανή επίθετα.
Η Τέχνη είναι προσωπική δουλειά. Δεν μπορείς να μαζικοποιήσεις την τέχνη, αλλά βεβαίως μπορείς να την παραθέσεις στις μάζες. Καθείς εφαρμόζει ένα τρόπο μοναδικής δοσοληψίας με την Τέχνη.
Για εμένα, η υγιής κοινωνία, χαρακτηρίζεται από την ποικιλομορφία και τη γνήσια (και όχι "ψευδορθολογική") εξύψωση των ανθρώπινων προσωπικοτήτων. Η προβολή του Lifestyle, το πρότυπο της σύγχρονης επιβίωσης (και όχι Ζωής), δεν εκμηδενίζει τη διαφορετικότητα της προσωπικότητας, τη μειώνει όμως και καθορίζει την πραγμάτωση των ανθρώπινων σχέσεων - δράσεων.
Ας πάμε όμως πίσω στο 1866...
Το ζειν δεν ήταν ούτε διαφορετικό, αλλά ούτε όμοιο με το σημερινό. Ο Dostoevsky στο "Έγκλημα και Τιμωρία" δεν ψυχογραφεί μοναδικά τον εσωτερικό κόσμο ενός -γοητευτικά σπάνιου- δολοφόνου, αλλά ψυχογραφεί και την ρωσική κοινωνία της εποχής που δεν διαφέρει πολύ από τις φτωχικές, πνευματικά και μη, κοινωνίες του παρόντος. Το Έγκλημα που διαπράτεται είναι ο προμελετημένος φόνος μιας γριάς τοκογλύφου και ο ταυτόχρονος εξ' αμελείας της αδερφής της. Τις αιτίες, την αφορμή και την Τιμωρία θα τις βρείτε στο αρκετά μεγάλης έκτασης βιβλίο, που όμως θα σας κρατήσει σε εγρήγορση και θα σας φανεί σαν να ζήσατε -από μηδενική οπτική (σ.σ μέθοδος αφήγησης)- μια συγκλονιστική πραγματικότητα.
Η γραφή του Fyodor Dostoevsky ίσως δεν είναι η λογοτεχνικά πιο περίτεχνη, αλλά από τις εξαίρετες μυθογραφικά. Μέσα στο βιβλίο παρουσιάζονται πολλά, διαφορετικά και ενδιαφέροντα status quo, που ενδιέφεραν το συγγραφέα κατά τη διάρκεια της γεμάτης και πολυτάραχης ζωής του ( Σιβηρία από το τσαρικό καθεστώς, τζόγος, επιληπτική και πνευμονική ασθένεια). Πάντως, η υπερίσχυση του Χριστιανισμού είναι αρκετά εμφανής έναντι των εναλλακτικών επιλογών, αλλά με τίποτα δεν είναι ανασταλτικός παράγοντας για το διάβασμα του βιβλίου.
Άργησα πολύ να το διαβάσω, στα 19 μου, αλλά ποτέ δεν είναι αργά για όποιον δεν το ΄χει τολμήσει ακόμη...
Note: Επίσης είμαι τυχερός που βρήκα το βιβλίο σε ένα παλαιοπωλείο βιβλίων (Εξάρχεια, λίγο μετά από τη διασταύρωση Θεμιστοκλέους με Σόλωνος) σε μία, μάλλον, εξαιρετικά σπάνια έκδοση που είχε κάτι το απαγορευμένο (-> Μετάφρασις Σ.Μ), άγνωστο (-> Διεθνής Εκδόσεις) και γοητευτικό (-> δεμένο με σκούρο κόκκινο χοντρό εξωφυλλο και περιεχόμενο πολυτονικό).
Διαδίκτυο. Το διαδίκτυο, κοινωνικά, ορίζεται ως η συμμετοχή στην
παγκόσμια επικοινωνία. Ενημέρωση, ψυχαγωγία, γνώσεις, διαδικτυακές
επαφές, όλα αυτά δυναμικά και διαδραστικά. Δυναμικά, γιατί η ροή των
πληροφοριών ανανεώνεται συνεχώς, ελεγχόμενη από τις επιθυμίες του
τελικού χρήστη. Διαδραστικά, γιατί είναι εμπλουτισμένο με τη δυνατότητα
επέμβασης στην πληροφορία, την επεξεργασίας της και τη συνεχή ανάδραση.
Δημοκρατία. Το
Δημοκρατικό Πολίτευμα στις πρώτες του μορφές εμπεριείχε το στοιχείο της
αμεσότητας. Όλοι οι πολίτες μπορούσαν να συμμετέχουν στις διαδικασίες
της δημοκρατίας, με τον απλούστερο δυνατό τρόπο: η άμεση συνομιλία
μεταξύ των ενδιαφερομένων. Στην ιστορική συνέχεια του πολιτεύματος, για
διαφόρους λόγους, έγινε το πέρασμα στην έμμεση κοινοβουλευτική
δημοκρατία. Σήμερα η πολιτική ενημέρωση φτάνει στον πολίτη εν μέσω
«φιλτραρίσματος» από τα λίγα και ευρέως διαδεδομένα μέσα ενημέρωσης.
Ωστόσο, το διαδίκτυο αποτελεί μία νέα, εναλλακτική και εκρηκτικά
εξελίξιμη δύναμη, ικανή να μεταβάλλει το υπάρχον ενημερωτικό σύστημα.
Το
στοίχημα για την κοινωνία της πληροφορίας είναι κατά πόσο η κεντρικά
ελεγχόμενη είδηση, θα κάνει την εμφάνισή της στο διαδίκτυο. Η
αναπαραγωγή, συγγραφή και προώθηση ειδήσεων, άρθρων και απόψεων στο
διαδίκτυο, μπορεί να είναι αποτέλεσμα της δουλειάς του εκάστοτε τελικού
χρήστη. Τεχνολογικά, τουλάχιστον, η δυνατότητα αυτή υπάρχει και προς το
παρόν την έχουμε δει αποτυπωμένη σε ηλεκτρονικά ημερολόγια (blogs), σε
παγκόσμια οργανωμένους ιστότοπους ανεξάρτητης και συμμετοχικής
ενημέρωσης (indymedia.org), στη διαμόρφωση και συγκέντρωση
γνώσεων (wikis) και φυσικά στις θεματικές δημόσιες συζητήσεις (fora).
Αγκάθι στην διαδικτυακή κοινωνία, είναι όμως, τα ίδια της τα θεμέλια.
Όπως
όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας αποτελούν και
διαμορφώνουν τον καθρέφτη του κοινωνικοπολιτικού συστήματος, έτσι και
το internet δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα. Πιο
συγκεκριμένα, το internet αποτελεί πεδίο δραστηριότητας όλων των
μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, που βλέπουν την ανάπτυξή του ως το
μέσο μεγιστοποίησης των κερδών τους και της διάδοσης του ελέγχου τους
στις πλατιές καταναλωτικές μάζες. Κάτι τέτοιο γίνεται αντιληπτό από το
πλήθος των πληροφοριών διαφήμισης και τον τρόπο προβολής τους.
Ανεπιθύμητα e-mails, διαφημιστικές toolbars, κακόβουλο λογισμικό με
σκοπό τη συγκέντρωση προσωπικών και στατιστικών στοιχείων(spyware,
cookies) για αποτελεσματικότητα στη διαφήμιση, είναι λίγοι από τους
σημερινούς, καθημερινούς κινδύνους του δικτύου.
Επιπλέον, η
σημερινή επικαιρότητα αποδεικνύει ότι η πολιτική ελευθερία λόγου και
έκφρασης δεν είναι ξεκάθαρη. Τα παραδείγματα είναι πολλά και δεν
μπορούν ούτε αν αναλυθούν να δείξουν κάποια συγκεκριμένη συμπεριφορά
λογοκρισίας ή φίμωσης της έκφρασης απόψεων. Από την μία, η
ιμπεριαλιστική προπαγάνδα της ορθότητας των πολέμων (π.χ. Ιράκ)
αμφισβητήθηκε έντονα από ιστολόγια και ιστότοπους εντός των συνόρων των
χωρών αυτών, χωρίς την αναστολή λειτουργίας τους. Εντός των τειχών, από
την άλλη, η πρόσφατη επίθεση της ελληνικής κυβέρνησης με την κατάθεση
τροπολογίας για τα blogs, προοικονομεί την καταστολή μερίδας «ύποπτων»
απόψεων και θέσεων. Συνεχίζοντας και βλέποντας το ζήτημα παγκόσμια,
περιστατικά όπως αυτό της εκτέλεσης του αντικαθεστωτικού blogger,
έπειτα από την αποκάλυψη των προσωπικών του στοιχείων, από τη yahoo
στην κινεζική κυβέρνηση, φανερώνουν τη δυναμική μιας ενδεχόμενης
καταστολής internetικής ελευθερίας.
Στο πλαίσιο της
δημοκρατίας και της ελευθερίας, στο διαδίκτυο ελοχεύουν πολλοί κίνδυνοι
όσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα. Τεχνολογικά, η ακριβής ταυτότητα και
τοποθεσία του χρήστη είναι γνωστή από τον παροχέα της τηλεφωνικής
σύνδεση –απαραίτητη για τη σύνδεση στο internet. Τα δεδομένα αυτά αν
και καλύπτονται νομικά από την ΑΠΠΔ (Αρχή Προστασίας Προσωπικών
Δεδομένων), σε περιπτώσεις κρατικής παρέμβασης, αποκαλύπτονται. Τόσο οι
υπηρεσίες ειδικών ελέγχων, όσο και η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος,
μπορούν γνωρίζουν συνεχώς την διαδικτυακή δραστηριότητα του
οποιουδήποτε χρήστη. Προφανώς συμπαιρένεται ότι, ικανή και αναγκαία
συνθήκη, για την ελευθερία του λόγου στο μέσο, είναι η ανωνυμία.
Ολοκληρώνοντας,
η εξέλιξη του διαδικτύου κατανοούμε ότι δεν μπορεί να είναι διαφορετική
από την αντίστοιχη κοινωνικοπολιτική και οικονομική εξέλιξη της
κοινωνίας. Σε αντίθεση με τις φωνές που ισχυρίζονται ότι το internet,
μπορεί να αποτελέσει τη νησίδα του διαφορετικού και της ανατροπής,
εμείς τονίζουμε ότι το διαδίκτυο αποτελεί ένα ακόμα πεδίο πάλης και ότι
μπορεί να συντονίσει τη δράση μας και να συμβάλει ουσιαστικά στην
καλλιέργια μιας αμεσοδημοκρατικής συνείδησης.