Eutopia

...initializing

About StormRider

...έκθεση ιδεών

ας περιαυτολογήσω λίγο... Είμαι 19 ετών, σπουδάζω στο τμήμα Πληροφορικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το όποιο είχα στόχο ως πρώτη μου επιλογή. Τώρα στο δεύτερο έτος, απολαμβάνω την επιλογή μου αυτή με την απορρόφηση γνώσεων τόσο πληροφορικής, όσο και γενικών επιστημονικών, κοινωνικών, πολιτικών, πολιτισμικών, αφού απο την αρκετά κλειστή κοινωνία της επαρχίας, εισήχθα στον ωκεανό ερεθισμάτων της πόλης. Δεν σπαταλώ ή επενδύω -όπως το πάρει κανείς- χρόνο πάνω στην επιστήμη της πληροφορικής, περισσότερο -τουλάχιστον- από τις απαιτήσεις του πανεπιστημίου. Ο λόγος που το κάνω αυτό είναι γιατί πιστεύω ότι η πνευματική ολοκλήρωση του ανθρώπου οφείλει να είναι πρωταρχικός στόχος της ιδανικής -για εμένα- κοινωνίας. Το homo universalism δηλαδή, όπως εγώ το ορίζω, δεν περιλαμβάνει την ανάπτυξη web 2.0 services, περισσότερο από την ανάπτυξη των αισθητηρίων του ατόμου που μπορούν να το συνειδητοποιήσουν για τη θέση του στην κοινωνία, τη ροπή της κοινωνίας ως προς την πρόοδο και την ανάδραση με αυτό.

Στον ελεύθερο χρόνο μου, φρόντιζα ποτέ να μην έχω αρκετό (ή φρόντιζαν), ψυχαγωγούμαι και μορφώνομαι (βλ. μορφή, βελτίωση και ανασχηματισμός της προσωπικότητας), διασκεδάζω και ερωτεύομαι. Τον καιρό αυτό, απασχολούμαι στον έρωτα, την πολιτική φιλοσοφία, την εξεταστική (δημιουργικότητα υπό του μηδενός δλδ) και κάνω μία προσπάθεια να ξαναξεκινήσω κολύμβηση.

Έχω παραστεί σε events του StudentGuru και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω συμφοιτητές-συναδέλφους μου να μου εγείρουν το επιστημονικό ενδιαφέρον και να εξάρουν τη δημιουργικότητα περισσότερο από καθηγητές πανεπιστημίου. Το site και η δουλειά που κάνουν εδώ πολλά παιδιά, είναι εξαιρετικά χρήσιμη και συμβουλευτική ιδιαίτερα για φοιτητές πληροφορικής. Τους ευχαριστώ για το χώρο και εν καιρώ θα αναποδώσω...

 (12/2/2008)

_____________________________

Περίπου ένας χρόνος πέρασε από τη δημιουργία αυτού του ιστολογίου. Τοποθετημένο σε έναν ιδιαίτερο χώρο, συζητώ για θέματα που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον: Πολιτική και Πληροφορική.

Όσον αφορά το πρώτο, δεν έχω το χρόνο να γράφω κάποια -σχετικώς- ολοκληρωμένα κείμενα. Οι ανάγκες της σχολής δε μου αφήνουν καθόλου χρόνο για μελέτη, στοχασμό και κριτική σε θέματα επίκαιρα και μη. Τυχαίο; Δε νομίζω. Η εντατικοποίηση της εκπαίδευσης είναι πραγματικότητα πολύ καιρό τώρα. Η πανεπιστημιακή κοινότητα -παγκοσμίως στο συντριπτικό σύνολό της- παίζει καλά το ρόλο της: (πολυ)ειδικεύει, αδιαφορεί, παράγει και πουλά. Χαρακτηριστική είναι η θέση του Πρύτανη ΑΣΟΕΕ και τα "μέτρα αντιμετώπισης/θέματα συζήτησης" για την κοινωνική δυσαρέσκεια: αύξηση της παραγωγικότητας, βοήθεια στα αφεντικά. Δε χρειάζεται σχολιασμό, είναι ξεκάθαρη η πολιτική θέση των αρχών του πανεπιστήμιου και της πολιτικής εξουσίας, στην οποία πρόσκεινται. Και μπορεί να μη μ' αρέσουν οι γενικεύσεις, αλλά κάπως έτσι είναι τα πράγματα στις πανεπιστημιακές κοινότητες και στο εξωτερικό. Η πρόσφατη επίσκεψή μου στη Γερμανία το επιβεβαίωσε: ο homo economicus στο επίκεντρο.

Εγχώριο (υπο)προϊόν, αυτής της πολιτικής, είναι και το νέο τραγελαφικό: η "συζήτηση από μηδενική βάση". Και κάπου εδώ δε μπορώ παρά να ρωτήσω: Θα αφήσουμε τη λήθη να σκεπάσει -για ακόμη μια φορά- τη μνήμη; Το φοιτητικό κίνημα δε διαγράφεται από τη συλλογική μνήμη. Προσωπικά, θυμάμαι πόσες φορές αποδείξαμε ότι έχουμε άποψη απέναντι στους μονόδρομους που πρότεινε η εξουσία. Θυμάμαι τους αγώνες και τις ατομικές θυσίες, που έκαναν όλοι, χάριν του συλλογικού συμφέροντος. Επίσης, θυμάμαι ότι ο νόμος για την παιδεία εφαρμόζεται καθημερινά, οδεύοντας σε ολοκληρωτική ισχύ και βλέπω την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης να ολοκληρώνεται. 


Παράδειγμα διαλόγου: 35.000 διαφορετικές φωνές

Είχαμε προειδοποιήσει και για το Δεκέμβρη. Μας αποκάλεσαν ταραξίες και μας συνέτισαν με τρομερές δόσεις καταστολής: μπάτσοι, tv και νεοναζί των βουλευτικών εδράνων. Ο Δεκέμβρης ήταν η αρχή, μόνο αυτό θα πω: Αλληλεγγύη στην Κ.Κούνεβα και στους συλληφθέντες της εξέγερσης. An injury to one is injury to all*.

Είπα παραπάνω απ' όσα είχα σκοπό. Τον περισσότερο χρόνο καθημερινά, τον αφιερώνω στη σχολή. Ο λόγος που μπήκα στο πανεπιστήμιο ήταν η όρεξή μου για γνώση. Η βασική μου επιδίωξη δεν έχει αλλάξει, το αντίθετο: έχουν διευρυνθεί τα πεδία που με ενδιαφέρουν -πέρα από την πληροφορική. Θα προσπαθήσω να το αποδείξω με περισσότερες αναρτήσεις φέτος. Έτσι συνεχίζοντας τις "υποσχέσεις" (όπως αυτές στον περσινό πρόλογο, οι οποίες καλύφθηκαν σε μεγάλο βαθμό), ελπίζω να διευρύνω τα πολιτικά μου αναγνώσματα και να ασχοληθώ ακόμη περισσότερο με ενδιαφέροντα μαθήματα της σχολής. Αν τελειώσω το τρίτο έτος χωρίς να χρωστάω μαθήματα ή έχοντας ψάξει κάποια μαθήματα παραπάνω από τις -αυξημένες- ανάγκες της σχολής, όλα καλά. Αν όχι, υπάρχει η Υγεία και ο Έρωτας: συνθέτουν μοναδικά τη Ζωή.

Καλή Χρονιά, λοιπόν! (Η αλήθεια είναι ότι εχω μια διαφορά φάσης με τους πρωτοχρονιάτικους εορτασμούς :) ) Στο blogάκι, χάρισα ένα transparent background (αρκεί μια εικόνα με πάχος 1px και λίγο css-overriding) και ένα ανοιξιάτικο header (έχω φτιάξει κάποια ανοιξιάτικα ακόμη [1][2][3], εδώ το tutorial). Επίσης, του έκανα δώρο ένα αδελφάκι -προβληματικό, αλλά θα βρει το δρόμο του.

(14/2/2009)

Υ.Γ. Οι ερωτευμένοι λένε στους καψούρηδες χρόνια πολλά σήμερα. (Τις υπόλοιπες μέρες αλλάζουν οι ρόλοι [:P] )